035=200616==14:00UTC==Positie:52=15,39N==005=23,7E==Eemhof======================

Zaterdag 11 juni gooien we eindelijk los van de remming van Stellendam, die dag staat er een redelijke wind uit het zuid-oosten die later in de dag meer noord zal gaan draaien. We houden de motor bij en gaan met ruim 7 knoop de Maasmond over. Omdat de wind naar het noorden draait paseren we ook Schevingen en zwaaien we in gedachten naar de familie van Erik in Den-Haag. Vroeg in de middag lopen we IJmuiden binnen en kiezen ligplaats in "Seaport Marina". Vanaf nu kunnen we alles eenvoudig op de motor aan en zetten we koers naar onze nieuwe thuishaven, de Eemhof tegenover Spakenburg op de randmeren. Als de sluisdeuren van IJmuiden open gaan komt de Gabber na 6 jaar eindelijk weer in zoetwater te varen. De tropisch zilte aangroei zal dat niet leuk vinden en snel afsterven. We varen door Amsterdam en paseren het IJ. Het is hier duidelijk drukker met beroepsvaart en pleziervaart dan toen we vertrokken. We maken nog tussenstops in Lelystad en Harderwijk. Uiteindelijk leggen we de Gabber dinsdags in een ruime box in de Eemhof, we zijn weer thuis. Het is wel even wennen allemaal, we kwamen hier voor de Nederlandse zomer, maar die lijkt niet meer te beginnen in mei/juni.

.

034=120616=08:20UTC==Positie:52=25,5N==004=47,34E====Sluis=IJmuiden=================

De Gabber na 6 zilte jaren weer op zoetwater ! We worden helaas wel zoet
onder en boven de waterlijn. De komende dagen onderweg via de randmeren
naar onze nieuwe thuishaven de Eemhof.

033=090616==14:00UTC==Positie:51=49,5N==004=02,2E==Stellendam===================

Nu we al een tijdje aan de buitenkant van de sluis bij Stellendam liggen krijgen we meer mee van het reilen en zeilen in deze buitenhaven. Dagelijks vertrekken er in de vroege morgen (06:00 uur) twee motor catamarans (Happy fisherman en Valkyrie) met sportvissers voor een dagje vissen. Je kan kiezen uit verschillende visgronden; platen, geulen en wrakken. Als je de hele boot afhuurt, 12 personen max kan je ook de vertrek tijd overleggen. De vertrektijd van de beroepsvloot is traditioneel op zondag, extact middernacht starten ze de motoren. Godvrezend als de visserij beroepsbevolking is wordt er op zondag namenlijk niet gewerkt. Voor ons betekent dat dus even schudden aan de remming als de trawlers los gaan van de kade tegenover ons. Terugkomen lijken ze een beetje verspreid te doen, vanaf woensdag ochtend komen de eerste boten hun verse vis lossen bij de visafslag. Naast de grote visserij en de sportvisserij zijn er ook nog "scharrel vissertjes" lijkt het. Dagelijks zien we een grote aluminium sloep uitvaren met een oudere man en zijn zoon, verzinnen we. Het lijkt alsof ze de schaalvergroting en modernisering niet hebben kunnen bijhouden, in olie pakken en hun modderige schuitje zijn ze tussen koffie- en thee-tijd aan het vissen in de Kwade hoek en Noord Pampus, veel verder zullen ze niet buitengaats gaan is onze verwachting. Vandaag troffen we ze op de kade toen ze vangst aan het uitladen waren. Tot onze verbazing waren het manden vol met Chinese wolhandkrabben. Of het voor de handel was vroegen we. "Ja, natuurlijk !" Zijn zeker chinezen die het opkopen ? "Ja, chinezen in noord Italie, ze gaan voor € 35,- de kilo !" kregen we trots en vrolijk lachend te horen. "Handel en consumenten zijn er altijd, je moet ze alleen weten te vinden", ging er nog eens overheen. Tja, dat vissersvolk zijn slimme jongens. In Stellendam zijn ze sowieso van het aanpakken en voorbereid wezen op de toekomst. We hebben vanaf onze ligplaats ook uitzicht op het Visserij-innovatiecentrum. Hier kunnen in een grote waterbak met zandbodem de nieuwe vistuigen getest worden of ze wel effectief zijn en voldoen aan alle striktere regels die er op de visserij afkomen.

.

032=060616==18:00UTC==Positie:51=49,5N==004=02,2E==Stellendam===================

We vorderen maar langzaam met onze tocht naar de nieuwe thuishaven. De wind staat nog steeds in het noorden en dat is de verkeerde hoek, alles van West tot Oost over zuid is prima, maar tegen wind en tegen golven daar hebben we niets aan. De afgegeven verwachting dat er vandaag (maandag) een oosten wind zou zijn veranderde gisteren en is inderdaad niet uitgekomen. Jammer, want nu hebben we ons voor niets gehaast en een ontmoeting met Dennis van de Bodyguard overgeslagen. Wel hebben we Nicoline en Richard van de Aquarius ontmoet in hun thuishaven aan het Spui, een riviertje dat de verbinding vormt tussen de Oude Maas en het Haringvliet en daarna kwamen ze bij ons eten in Stellendam. Het ziet er naar uit dat we de komende week op het Haringvliet blijven rondscharrelen en pas volgend weekend verder kunnen naar het noorden. Varen in de Nederlandse wateren is wel weer even wennen voor ons. Wat zijn er veel bootjes en beroepsvaart ! De afgelopen jaren hielden we alle andere vaart die bij ons in de buurt was op een veilige afstand van minimaal een kwart mijl (463 m). Dat kan op de drukke vaarwegen in Nederland niet, vooral tijdens de vrije dagen met veel watersport liefhebbers op het water zitten wij met bijna kromme tenen als bootjes op ons afkomen en voor of achter ons passeren op minder dan 10 meter afstand. Ook moeten we de tochten weer plannen rondom de klok van de eb en vloed of bedieningstijden van bruggen en sluizen. De Zeeuwse wateren zijn een prima oefengebied voor ons, volop getijde, sluizen en bruggen en duizenden boten in havens. Ook zijn er leuke nieuwe dingen voor ons. In het Haringvliet liggen een aantal gratis mooring boeien en de Grevelingen en het Veerse meer hebben vele steigertjes waar je een nachtje kan overblijven. Tussendoor had Erik nog een SSB-klusje bij een andere zeiler; tekst en uitleg bij de radio instellingen, het inregelen van software en het pactor modem zodat er emails konden worden verzonden en gribfiles opgevraagd. Hij kwam zo in aanraking met Navigatrix, een serie opensource navigatie en radio programma's die bij elkaar gebracht zijn onder een Linux schil. Het leuke er aan is dat je alle software op een "opstart" USB-stick kan meenemen en zo dus eenvoudig altijd je navigatie programmatuur bij je hebt. Nadeel is helaas wel dat de Linux gebruikers groep klein is in vergelijking met Windows of Apple. Dus als je problemen hebt onderweg is het onwaarschijnlijk dat je een medezeiler vindt die je weer opweg kan helpen. Een andere nieuwkomer in onze software bibliotheek is PNAIS. Een AIS decodeer software programma dat op beide AIS kanalen luistert en werkt met de TV-dongle. Nadat Visual C++ van Windows was geinstalleerd liep PNAIS als een trein. Voorheen gebruikten we een AIS-monitor in combinatie met SDRSharp en de nodige virtuele poort emulatoren. Inderdaad met PNAIS is het allemaal een stukje simpeler.

 

.

031=300516==18:00UTC==Positie:51=41,2N==004=05,4E==Mosselbank===================

Op 28 mei om 14:45 is het dan eindelijk zo ver dat de stremming van het Kanaal door Walcheren is opgeheven. We motoren richting het Veerse meer voor een ontmoeting met Coen en Lucia van de Corto Maltese bij de "Omloop". Zij hebben ook een Breewijd 31, maar met een andere intimmering, en we zijn allemaal benieuwd hoe de boten er in het echt uit zien. Het wordt een late en gezellig avond met kletsen over bootjes, reizen en plannen. De volgende dag varen we gezamenlijk naar het Grevelingen meer naar de "Mosselbank". We ontdekken zo nieuwe plekjes in Nederland waar we anders nooit gekomen zouden zijn. De "Mosselbank" en de "Omloop" zijn kleine eilandjes waar je prima bij een steiger kunt liggen. Op land zijn toiletten en afval containers, in het Veerse meer wordt het beheer gedaan door het Waterschap, je mag maximaal 24 uur op dezelfde plek liggen en moet dan 150 meter verplaatsen, het gebruik is gratis. In de Grevelingen kan je voor slechts Euro 49,- een seizoenskaart (7 dagen € 12,50) kopen bij het Natuur- en Recreatieschap. Aan een van de andere steigers ligt de Ritme, van Olav Cox. Hij zwaaide ons 6 jaar geleden uit tijdens een toevallige ontmoeting bij de Roompotsluis en nu is hij er toevallig weer als we net terug zijn. Olav kent onze boot nog van zijn wereld rondreis. Vanaf Nieuw Zeeland zeilden ze hele stukken gezamenlijk via Zuid Afrika naar Europa met Henk en Antje de eerste eigenaren waar wij de Gabber van kochten in 2002. Met Coen en Lucia en hond Zeppa wordt het weer een late avond. De volgende morgen gaat de Corto Maltese richting thuishaven, wij blijven met een dikke 5Bft en regenachtig weer lekker liggen en kletsen bij met Olav.

   

.

030=270516==18:00UTC==Positie:51=26,9N==003=35,1E==Vlissingen===================

We liggen op ons gemak langs het remmingwerk van de Keersluisbrug. Bijna dagelijks komen bootjes langs met verbaasde bemanning als ze op de lichtkrant lezen dat ze pas zaterdagmiddag 28 mei verder kunnen. Gelukkig keren ze allemaal om en liggen wij heerlijk stil aan de remming. Aan een remming liggen betekent echter wel dat je niet van boord kan, de remming palen staan zo'n 4 meter uit de kant. Gelukkig is er in Vlissingen een watertaxi. Als we hem zien varen signalen we dat we hem even willen spreken. En ja hoor hij kan ook ons ophalen en brengen, gewoon even bellen, we krijgen een foldertje met de gegevens. De standaard "taxi-vaart" is van het station naar de binnenstad, een retourtje kost € 5,- p.p. Vandaag zijn we dus met de watertaxi boodschappen wezen doen in het centrum van Vlissingen. Op de heen weg kwam de watertaxi net terug van het maken van een weerberichts item voor de lokale TV. Aan boord zat Jos Broeke de lokale weerman. Gelijk dus maar even het weer gevraagd. Het zou warm weer blijven met de kans op een bui, mogelijk zelfs onweer. De datum 28 mei en onweer is geen beste combinatie weet Jos te melden. In 2000 was het verschrikkelijk noodweer die dag en de storm van 28 mei 1860 was voor Buys Ballot (toenmalig directeur KNMI) aanleiding om de stormwaarschuwings dienst op te richten. En zo worden we onverwachts bijgepraat over een ogenschijnlijk onbelangrijke dag, de 28ste mei, die morgen komt. Tot onze verbazing kwam deze morgen ook Mathieu van de Waltzing Mathilda langsvaren om gedag te zeggen, hij wist via facebook dat we hier lagen. De eerste ontmoeting was jaren geleden op de Kaapverdie en later nog eens bij hun thuis in Nederland. Nu was hij met een aantal vrienden onderweg voor een weekendje Pinmill in Engeland.

.

029=250516==15:00UTC==Positie:51=26,9N==003=35,1E==Vlissingen===================

Een dag met stevige koude wind uit het noorden weerhoudt ons van de overtocht naar Vlissingen. We blijven nog een dagje extra in Breskens. Aan het einde van woensdag ochtend gaan we met de laatste eb stroom naar buiten om vervolgens met de eerste vloedstroom de oversteek naar Vlissingen te maken. De komende dagen is er geen gunstige wind om over zee verder te komen dus willen we via het binnenwater richting Stellendam. Het is druk met scheepvaart en we gaan hink stap sprong tussen de vrachtvaart door. Eerst hebben we geduld met de in en uitvaart van schepen uit de haven van Breskens, daarna is er de nodige vaart in het "Vaarwater langs de Hoofdplaat" dat richting Terneuzen gaat. Vanuit zee komt er in de "Wielingen" een grote vrachtvaarder aan die door een pilot bootje wordt opgewacht. Daarna kunnen we het eerste deel van de Westerschelde oversteken. Vervolgens mikken we op de kont van een vrachtvader die uit Antwerpen komt aan zetten. Daarna halen we de vaart eruit om boten uit de "Sardijn geul" en de "Sloehaven" voor te laten voordat we Vlissingen kunnen binnen lopen. Wat een drukte, dat zijn we niet meer gewend. Gelukkig kunnen we snel de sluis in om naar het "Kanaal door Walcheren" door te varen. Bij de eerste brug, zo'n 800 meter na de sluis lezen we op de lichtkrant dat het kanaal door Walcheren is gestremd van 23 mei tot 12.20 op 28 mei. Dat betekent een paar dagen niet varen en uitstel van het weerzien met bekenden. Teleurgesteld leggen we vast aan de remming terwijl de motregen gestaag naar beneden komt. We doen een tweede poging om de dieselkachel aan te doen, die deze keer lukt. We zitten er warmpjes bij maar komen voorlopig niet verder.

.

028=250516==11:20UTC==Positie:51=26,9N==003=35,1E==Vlissingen=================

Kanaal door Walcheren is gestremd tot zaterdag 28 mei 12:20 ! We liggen voorlopig vast in Vlissingen !!

.

027=230516==16:20UTC==Positie:51=23,8N==003=34,2E==Breskens========

De afgelopen dagen waren we druk om de Gabber richting Nederland te varen. Het begon in Southampton met het zeilklaar maken van de boot. Het afladen van de Gabber was trouwens met een dag vertraagd en het was dus maar goed dat we 2 nachten bij de B&B geboekt hadden. Inmiddels waren we wel gewend dat het lastig plannen is met Sevenstar, alle afspraken zijn vroeger of later geworden. Nadat de Gabber met de hijskraan van de vrachtboot te water was gelaten gingen we op de motor naar de steiger van de jachtclub Marchwood. De "flag officer" van dienst, Rob, hielp met het aanleggen en verwelkomde ons. Er was een bezoekende zeilclub dit weekend dus er was avondeten in het clubhuis, anders is er alleen maar een warme lunch. Zondags bracht Rob ons nog heen en weer naar een nabije supermarkt zodat we voorraden konden in slaan voor de tocht naar Nederland. Geweldig vriendelijke service van Rob en de jachtclub. De dagen er na was de wind gunstig om koers naar Nederland te zetten. Alle dagen maakten we dan ook lange zeildagen om west te komen, waarna we bij aankomst in een haven gelijk weer aan de volgende tocht planning konden beginnen, rekening houden met stroom en hoog- en laagwater tijden. Zeilen in de Carieb is toch gemakkelijker en zeker aangenamer, want temperaturen rond de 10-15 graden zijn voor ons bar koud. In Brighton ontmoeten we onverwachts Sandra en Bram die we nog kennen van de duikclub, van hun krijgen we een gratis havengids van zuidelijk nederland. De volgende dag houden wij een regenpauze in Eastbourne. Met tussenstops in Brighton, Eastbourne, Dover, Duinkerke, Blankenberge varen we door naar de Zeeuwse delta.

We puzzelen weer met getijde atlas, stroomtabellen en zeekaarten. We gebruiken de getijde tabel uit de Havengids (zuid Nederland) om de invaart van de Westerschelde te plannen. Tijdens de aanloop nabij Cadzand neemt het zicht helemaal af door de gestaag vallende regen, Vlissingen is niet meer te zien, op de AIS zien we talrijke boten van en naar Antwerpen varen. Gelukkig klaart het zicht een beetje op en we besluiten toch door te varen naar Vlissingen ondanks dat Breskens verleidelijk om de hoek ligt. Verleidelijk omdat het al koud en nat genoeg is en we de drukke scheepvaart dan niet hoeven te kruisen. We verbazen ons over het uitblijven van de ingaande zeestroming, onze snelheid wordt eerder minder dan meer. Om 16:00 zijn we de Westerschelde over, maar de Sardijngeul ligt nog voor ons met talrijke snelvarende vrachtboten voordat we bij de sluizen van Vlissingen zijn. Onze snelheid is inmiddels niet meer dan 1 knoop en we concluderen dat er iets mis is met de planning. Na het nodige puzzelwerk ontdekken we dat de getijde tabel uit de havengids andere, oftewel foute, tijden geeft dan de Reeds almanac, de hoog en laagwater tijden zijn verwisseld. We kiezen er voor om weer naar de zuidoever van de Schelde te varen en zo buiten de scheepvaartroutes te komen en dan maar tegen de stroom in richting Breskens te varen. Gelukkig trekt de wind aan en helpen de zeilen weer mee, om 21:30 uur bereiken we de haveningang, natuurlijk komen er op dat moment net twee grote visboten naar buiten en kort er voor, bij de veerponthaven, kon de Willem Alexander ook niet even wachten tot we gepasseerd waren. Uiteindelijk liggen we om 22:00 uur vast aan de steiger en zijn we na zes jaar zeilen weer terug in Nederland met de Gabber.

.

026=110516==16:20UTC==Positie:52=16,9N==005=09,9E==Bussum========

Een ruime week Nederland zit er bijna op. We pakken straks het mooi weer dat we naar Nederland brachten weer in onze handbagage en vliegen naar Southampton voor hereniging met de Gabber. Via AirBnB hebben we overnachtingen geboekt en de verenigingsjachthaven in Southampton geinformeerd dat we er aan komen. In Nederland hadden we een drukke tijd met bezoekjes en de moestuin. De bouwtekeningen voor ons tuinhuis hebben we ingediend ter goedkeuring. In de tuin is het nodige onkruid verwijderd, op het bouwkavel is een rechthoek uitgezet waarbinnen de fundering moet komen en we hebben ook wat planten gepoot en zaden gezaaid. Hopelijk blijft het gematigd weer met af en toe een bui, dat zal onze plantjes goed doen. De trips naar en van de tuin deden we in de nieuwe "brommobiel" van de ouders van Ernie. Het is een electrische 45km wagen met een zeer sportieve uitstraling, fel geel van kleur, rode gespaakte velgen en een zwart (open te doen) dakje, hun gewone benzine slurpende auto laten we voortaan staan. Inmiddels zijn we al in Southampton aangekomen. Vanaf onze AirBnB, spare room in Highfield house kunnen we met een busdagkaart eenvoudig op en neer naar de stad en de haven hebben we ondekt. De nabij gelegen universiteits campus is een prima plek om te verpozen, ook kunnen we hier prima een hapje eten en koffie drinken.

.

025=300416==16:20UTC==Positie:======================St.=Thomas=Airport==============

Onze laatste tocht van de ankerplaats naar de kade waar de Spuigracht afgemeerd lag voelde emotioneel een beetje als verliezen. Maar als zeezeiler en stadsboer kan je beter verstandelijke beslissingen nemen inplaats van emotionele. Het vaarseizoen om vanuit de Cariebe terug te komen naar Nederland valt samen met de Nederlandse zomer, dus zelf de Gabber naar Nederland varen zou een jaar niet tuinieren betekenen. Het transport uitstellen om zeker te zijn van nog een Caribisch vaarseizoen was verleidelijk. Maar toen we de sta-kosten in de Cariebe aftrokken van de transportkosten bleef er een aantrekkelijk geprijsde en snelle overtocht over die onze charter en tuindersplannen zou versnellen. Toen de Gabber eenmaal goed vastgesjord aan dek stond en we ook nog 1 nachtje aan boord van de Spuigracht konden blijven slapen kwamen we helemaal tot rust. We genoten van een prima maaltijd en goede nachtrust in de pilots-cabin. In de witte toren op het achterdek zitten de verblijven van de bemanning. Op het laagste niveau zit het "poop-deck" met de combuis en het manschappen verblijf voor eten, TV kijken, etc.. Iedere verdieping hoger betekent ook een stijging in rang, "crew-deck" (voor de matrozen), "eng-deck" (voor de engineers), "off-deck" (officieren), "capt-deck" (kapitein, pilot, scheepskantoor) en helemaal bovenin zit dan de stuurkamer.

Voor de bemanning van de Spuigracht is het een routine klus om lading aan boord te brengen. Grote rollen krantenpapier vanuit Zweden naar Amerika, windmolen wieken, containers, losgestort bulk materialen of een serie zeiljachten. De boot is gespecialiceerd in droog transport maar door zijn bijzondere indeling, de aanwezigheid van liften en hijskranen ook veelzijdig inzetbaar voor alles wat vervoerd moet worden. Lading is lading, goed verdeeld kwa gewicht over het dek, stevig gesjord in verband met mogelijk slecht weer en een beetje slim gestapeld met het oog op de volgorde van lossen. De eigenaars van de lading zijn zelden aanwezig en hebben nimmer zo'n band met de lading als de eigenaren van plezierjachten. Natuurlijk waren ook wij bezorgd hoe de Gabber getakeld, gestut en gesjord zou worden. En zo routine matig als de klus voor de mannen van Spliethoff (rederij van de Spuigracht) zo bijzonder en eenmalig was het voor ons. Normaal doet de "loadmaster" ook de communicatie met de klant. Maar met meer dan 30 jachten als lading en dus ook 30 "kapiteins" die hun "bijzondere" lading in vertrouwde handen willen overdragen, het liefst met nog wat toelichting en hun verhaal zou de "loadmaster" niet meer aan zijn specifieke werk toekomen. Robert was daarom onze contact persoon in de haven en aan boord voor vragen en een praatje zodat de rest van de bemanning zijn werk kon doen.

Op de dag dat de Spuigracht zou afmeren troffen wij Robert en de "loadmasters" bij Crown bay marina. We kregen te horen dat we voor vrijdag om 14:20 op het laadschema stonden. Dat kwam goed uit, onze vlucht naar Nederland hadden we voor de 30-ste geboekt. Voor tijdens het anker opgaan in de baai bij Charlotte Amalie hadden we gevraagd of onze buurvrouw op haar boot wou blijven. We ankerden met oosten wind ruim naast haar, maar nu met de meer zuidelijke wind lag ze precies boven ons anker. Alles ging goed, ze kon simpel wat van haar 45 meter uitgegeven ankerketting naar binnen lieren (electrisch). Na een half uurtje varen lagen we naast de Spuigracht en keurig op tijd konden we langszij komen, onze stootwillen hadden we al overboord hangen. Vanaf de Spuigracht werden lange banden naar beneden gegooid en via de touwladder kwam de loadmaster en twee extra man naar beneden. De achterstag hadden we al los en ook de wieken van de windmolen waren gedemonteerd. De hijskraan liet een stevige balk met daaraan de takelslings zakken. In het water was een duiker aanwezig die controleerde of de hijsbanden op de goede plaats kwamen en geen problemen met de schroef of het roer hadden. Daarna ging het langzaam omhoog, eerst tot net boven het water en daarna door tot de zeereling van de Spuigracht zodat wij van boord konden. Vanuit het gangboord van de Spuigracht hadden we goed zicht op het verdere hijsen van de Gabber terwijl we een praatje maakten met Robert. De Gabber werd met de kiel op houten blokken gezet, kreeg meerdere staanders en werd met 8 banden gesjord. Terwijl de staanders aan het dek worden vastgelast kunnen wij nog even aan boord voor de laatste klusjes. De achterstag zetten we vast, pakken onze bagage en het laatste afval. Daarna gaat het luik opslot en geven de sleutel af aan Robert. Voor douane controle moet de Gabber open kunnen, de kapitein houdt alles onder beheer. Omstreeks 12 mei zien we de Spuigracht en de Gabber weer in Southampton.

.

024=270416==16:20UTC==Positie:18=20,2N==064=55,7W==St.=Thomas=Charlotte=amalie==

Het is carnavals week op St. Thomas en de Gabber ligt op anker recht voor het centrale podium. Een prima plek om mee te genieten van alle optredens zullen we maar zeggen. In de carnavals week worden gelijk andere evenementen gehouden. Zo was er het afgelopen weekend twee powerboat races, de eerste van kleine racebootjes en daarna waren de grote raceboten aan de beurt. Vandaag was er de foodfair, zaterdag is er een grote optocht en vrijdags een kinder optocht. De PAN band van vandaag de Rising stars heeft als motto: "Nothing is so complicated that it cannot be simplified by hard work" - "Niets is zo ingewikkeld dat het niet door hard werken eenvoudig gemaakt kan worden." Ieder evenement trekt zijn eigen publiek. Bij de powerboats was het een druk spel van gezien en gezien worden, goud blinkende kettingen, ingewikkelde begroetingen met de knokkels stoten en handen in elkaar grijpen, sexy korte rokjes en stoere tatoes. Op de foodfair hadden de rastas en traditionele mamma's in maroon kleding de overhand. Bij alle evenementen is er bijpassende muziek en er is altijd een ruime keuze uit eettentjes. Vooral Erik geniet van de aanblik van alle huisgemaakte etenswaar met een enorme variatie. Van gevulde kreeft, rijst, maismeel, macaroni cake, zeeslak, patat, gebakken vis, spare ribs, kip in vele varianten tot geite soep wat hier "goat water" genoemd wordt. De planning is dat de Gabber vrijdag aan boord van de Spuigracht getakeld gaat worden, dus we zoeken voor 1 nachtje een dak boven ons hoofd. Dat is met de carnavals week geen makkelijke optie, al 2 dagen zoeken we naar een onderkomen. Vandaag hadden we ons laatste SSB contact vanuit de carieb met Nederland, PA3DKT (Dennis van de Bodyguard) zit regelmatig (Wo 14.153 USB 21:00 UTC) op het clubstation (PI4DEC) in Dordrecht. Ook nemen we afscheid van de rondzeilende Nederlanders in de Carieb op het "Dutchies Caribean Netje" (8104 USB, Wo en Zo 24:00 UTC). Reizen is naast nieuwe mensen en culturen ontmoeten ook vaak afscheid nemen.

.

023=220416==16:20UTC==Positie:18=20,2N==064=55,7W==St.=Thomas=Charlotte=amalie==

Voor het broodnodige onderhoud van de motor hadden we onderdelen besteld bij de dealer, die ze per post naar Dirk zou sturen zodat hij ze mee kon nemen naar St. Maarten. Maar de post is tegenwoordig niet meer wat het geweest is, na 3 dagen zat er nog niets in de brievenbus. Dus tijd voor plan B en de hulp troepen. Mark, de broer van Ernie, ging naar de dealer om de onderdelen op te halen, op de dag van Dirk zijn vertrek kon Mark de onderdelen afleveren. Dankzij snel en kundig sleutel werk van Ton zijn ze op de dag van aankomst in St. Maarten keurig ingebouwd. Dirk is trouwens met een rondje Atlantic bezig, maar dan andersom. Hij vertrekt vanuit de Carieb naar Europa en komt volgend jaar weer retour. Wie wil meezeilen op een etappe kan contact met hem opnemen, zie Zeilen met Dirk. En zo zit iedereen hier vol met plannen voor de toekomst. Nico van de Domino wil na 10 jaar Carieb volgend jaar retour naar Europa en dan opzoek naar een motorboot om het Europese binnenwater te verkennen. Wij gaan een tuinhuis bouwen en opzoek naar een grotere boot om terug te keren naar de Carieb. En Joop van de Razzle Dazzle wil zijn ruim bemeten catamaran van +60ft verkopen. Inmiddels hebben we een nachtje doorgezeild en zijn weer in St. Thomas. De laatste caribische mijlen werden bijgeschreven op het log. Het waren er 116 in 24 uur, een mooie gemiddelde snelheid van 4,8kn en dat alleen op het fok met een achterlijk windje ! De komende dagen gaan we de Gabber klaar maken voor transport naar Southampton. De zeilen worden afgeslagen en alles wat aan dek kan wapperen wordt verwijderd. Van de "inklarings agent" hebben we te horen gekregen dat al het papierwerk in orde is. Helaas is er voor ons zelf geen plek aan boord van de Spuigracht en vliegen we dus naar Nederland. Na wat zoeken op internet bleek de goedkoopste optie een vlucht vanaf St. Thomas via Fort Lauderdale en Stockholm naar Schiphol te zijn. Dat wordt een lange reis.

.

022=180416==16:20UTC==Positie:18=03,1N==063=06,4W==Lagoon==St.=Maarten==========

Het weer is behoorlijk van slag hier op St. Maarten. Al een paar dagen is er geen wind en de weinige wind die er is komt uit alle richtingen. En sinds gisteren is er een flink pak bewolking, dat is niet goed voor onze energie balans. De zonnepanelen geven weinig stroom en de windmolen helemaal niets, dus in de vroege ochtend staan de accu's op amper 12 Volt. Gelukkig brengt de generator van de True Blue uitkomst, een paar uurtjes draaien en de accu's komen weer vol, zelfs de koude accu van de koelkast slaat het overschot aan energie op. Zo'n generator is een stuk prettiger dan de motor bij laten staan. Hij maakt minder lawaai en vooral ook minder warmte wat weer prettig is voor de koelkast. De dingen gaan in de Cariebe doorgaands op zijn "elf en dertigste" maar de firma Sevenstar weet van doorpakken. Kregen we eerst bericht dat we met de Saimaagracht waarschijnlijk 6 mei zouden vertrekken. Nu gaan we met de Spuigracht, eerst op 28 april en sinds vanmorgen al op 27 april. Helaas is nog altijd onbekend of we zelf ook mee kunnen, we blijven hopen op een zeereis aan boord van de Spuigracht. Vanaf donderdag is er wind en dan zetten we snel koers naar St. Thomas. Een nachtje doorvaren met de wind bakstag en we zijn er. Het blijft voor ons wel een onwerkelijke gewaarwording dat dat na ruim 4 jaar tropen zon voorlopig onze laatste cariebische zeiltocht wordt.

.

021=110416==16:20UTC==Positie:18=03,1N==063=06,4W==Lagoon==St.=Maarten==========

We hebben 834 Nm bijgetikt op het log en zijn weer terug in St. Maarten. We zijn 3 kalabassen rijker en hebben een aantal belangrijke beslissingen genomen. Voordat de boot op transport gaat willen we nog wat wandelen op St.John, daarna door naar St. Thomas om de boot in de laatste week van april klaar te maken voor hij aan boord kan als deklast op de Saimaagracht naar Southampton in zuid Engeland. Het zijn voorlopig onze laatste weken in de Carieb. Donderdag namiddag kwamen we na een voorspoedige zeiltocht aan in Marigot bay bij St. Maarten. Daar zijn we een nachtje blijven liggen en gingen met de eerste brug opening om 09:00 uur de Lagoon in. 's-Avonds kletsen we bij met Ton en Dominique van de True Blue en ontmoeten Rob van de Stamper. Traditioneel happy hour bij Lagoonies gevolgd door een maaltijd bij de Chinees. Zaterdagmorgen hebben we met Dominique (van de True Blue) en Nico (van de Domino) boodschappen gedaan, alles paste makkelijk in de 20ft bijboot van de True Blue. Wel even schrikken als zo'n afmeting langszij van de Gabber (31ft) komt. Later in de week ontmoeten we ook nog Fred en Marian van de Kostat. Ook bij hun zijn de plannen plots drastisch veranderd. Ze kwamen op St. Maarten om een tandartsenpraktijk te helpen opstarten, maar behalve vier kale muren blijkt er nog niets in orde. Altijd goed om een plan B te hebben, ze gaan weer naar hun boot die in Curacao op de kant staat. Bij de True Blue installeert Erik een pactormodem zodat Ton en Dominique via de SSB kunnen emailen en weerberichten ontvangen. Helaas blijkt de antenne tuner niet helemaal pluis, gelukkig heeft Ton nog een tweede. Alleen het uit- en inbouwen is een klus.

.

020=300416==16:20UTC==Positie:15=12,9N==062=04,0W==caribean=sea=================

.

020=305046==16:20UTC==Positie:15=12,9N==062=04,0W==Prickley=bay===Grenada=======

We zijn ruim 50 uur onderweg en er is nog 187 Nm te gaan. Op dit moment hebben we de zuidpunt van het eiland Dominica dwars van ons op zo'n 40 Nm afstand. De wind is circa 10 knopen en de Gabber heeft alle zeilen bij staan om nog wat snelheid te maken. Met 3,5 - 4 knoop gaan we op ons doel af. De verwachting is dat de wind nog minder wordt en dan zullen we de nodige mijlen moeten motoren. Onze aankomsttijd in St. Maarten is dus nog onbekend. Iedere ochtend omstreeks 09:00 uur komt er een vliegtuig laag over de Gabber heen. Helaas net als we beiden even binnen zijn. Morgen gaan we op de uitkijk staan om te zien wie het zijn. Ernie had de nodige maaltijden voor vertrek al klaar gemaakt waardoor de warme lunch snel klaar is aan boord en zonder al te veel afwas. De rest van de dagen schommelen we de tijd door en proberen rust te pakken als het kan. Hiernaast nog een foto van een rijpe nootmuskaatvrucht. Van de vlezige schil wordt jam gemaakt. Het rode binnen in is de foelie die de nootmuskaat pit omhult. Na drogen kleurt de foelie geel, zoals we hem kennen als keuken ingredienten.

.

019=310316==12:00UTC==Positie:12=00,0N==061=45,8W==Prickley=bay===Grenada=======

We waren helemaal klaar voor vertrek naar het noorden, zelfs uitgechecked bij de douane en immigratie. Maar woensdag's nam de wind niet af, het ging alleen maar harder waaien en dat is nu al de hele week zo. Voor het ruime water is er een "small craft warning" (kleine bootjes waarschuwing) omdat er golven staan van 2 tot 2,5 meter. Dat is dus 4 tot 5 meter vanuit het golfdal tot de piek, daar hadden we geen zin in. We genieten van de energie opbrengst van de windgenerator en hebben ons de afgelopen dagen vermaakt met TV series kijken, terwijl we zwierend achter ons anker liggen. De douane en immigratie zijn hier gelukkig begrijpend en meewerkend. Onze paspoorten werden "ingeswiped" zodat we weer legaal in het land waren, toch wel gemakkelijk zo'n electronisch paspoort. Gisteren zijn we met openbaar vervoer naar de 7-Sisters waterval geweest. Een niet al te lange wandeling door het bos over een goed beloopbaar pad. Het zwemmen en springen van de waterval lieten over aan de jeugd. Een flinke sprong van circa 10-12 meter hoogte in het meertje onder de waterval. Voor de terugweg konden we meerijden met een groep canadezen. Een van de jongens zat hier op het eiland bij de school voor TV opleidingen en hij had zijn vrienden over van thuis. Gezamenlijk verkenden ze nu Grenada. De weersverwachtingen zijn voor vanaf zondagavond weer beter, dus opnieuw gaan we ons klaarmaken voor vertrek. Boodschappen doen en een paar maaltijden van te voren koken zodat we op zee alleen maar hoeven op te warmen.

.