014=290113==16:30UTC====Positie:=05=42N==055=04W==Domburg===================

Op de ankerplaats bij Domburg hebben we inmiddels kennis gemaakt met de Skua (Wietse en Mia) en Ed & Sophie. De Skua is al 13 jaar onderweg en kwam langs de Braziliaanse kust omhoog varen opzoek naar warmere streken na een bezoek aan zuid Argentinie. Ed en Sophie zijn al 16 jaar onderweg en de laatste jaren een bekende verschijning in Domburg waar ze al weer 6,5 jaar verblijven. Ze zijn vooral bekend van het petflessen eiland (wat ze inmiddels niet meer hebben) en als vraagbaak voor alle bezoekende zeilers. Vandaag stond sowieso in het teken van kennismaken en de weg vinden. Richie de auto verhuur was niet thuis wist de buurman te vertellen, maar hij belde hem wel even. Vanavond kunnen we langs komen om een autootje te bespreken. De buurman verhuurt trouwens 4x4, dat is weer iets voor later als we naar Brownsberg of Blanche Marie falls willen rijden. Bij de vis fabriek van de Nederlanders Gerben en Murk een praatje wezen maken en de groeten overbrengen van zeilers die alweer in Nederland zijn. Later in de week kunnen we daar langszij komen om water in te nemen, ook wisten zij een goede accu handel in Paramaribo. Bij de enigste warong (eethuisje) die door de weeks open is in Domburg-waterkant eten we onze lunch, een heerlijke Saoto soep (Javaanse kippesoep). Daar ontmoeten we twee Surinamers die vrolijk vertellen over hun tijd in Nederland en dat ze nu weer in Suriname zijn. Goudzoeken is hot melden ze en daar investeren ze nu in. Sceptisch als we als Hollanders zijn reageren we verbaasd en met een blik van "ja, ja, dat zal wel". Enthousiast haalt er één wat vers gedolven goud uit de auto om ons te overtuigen. Inderdaad een jampotje vol met erts klompjes !

.

013=280113==13:00UTC====Positie:=05=42N==055=04W==Domburg==========

Zondags zijn er verschillende uitjes in Paramaribo. Vorige week waren we bij de zangvogel wedstrijden en de Javaanse markt, deze zondag bezochten we de Chinese markt en de vrijmarkt op de Touronnestraat. Net als bij de Javaanse markt was het duidelijk hoe de Chinese markt aan zijn naam komt. Een hal vol met alleen maar Chinese kooplui en chinese klanten. We kochten hier heerlijke Dim sums en Bakpao, de smaakvol uitgestalde kippepootjes (vel, bot en nagels) en eende koppen lieten we voor de meer traditioneel ingestelde klanten. Op de vrijmarkt in de Touronnestraat staan jan en alleman vanuit de achterbak van de auto zijn spullen te verkopen. Een grote koninginnemarkt, maar dan met groente en fruit vanaf de eigen kostgrondjes (moestuinen), eieren, kippen, zelf gevangen vis, gerookte vis en tweedehands kleding. Wij kopen markoesa (pasion fruit), pepers, banaan en sopropo's. Die laatste hebben de kleur van een komkommer maar zien er ribbelig uit en zijn helaas erg bitter van smaak. Terug aan boord gaan we anker op om met het tij mee naar Domburg te varen. Vonden we het woensdag nog een saaie bende, in het weekend is het "the place to be". Een tiental mannen in combinatie met het gedrag van kwajongens en waterscooters geven afwisselend shows aan het publiek op de kade wie er het snelste rondjes kan draaien, weg kan racen en de grootste golven kan maken. Alle eettentjes zijn open, er is luide muziek en het pleintje is gevuld met stelletjes onder begeleiding van chaperonnes (neven, zussen, nichten, broers die opletten dat alles betamelijk blijft) en hele families. Deze plek aan de waterkant is een van de weinige waar je zonder te betalen voor toegang of parkeren veel vertier hebt. Elders langs de rivieren zijn meerdere strandbaden waar de hollandse handelsgeest zich genesteld heeft; White beach, Cola creek, Overbridge, en meerdere eilandjes in het Brokopondo meer. Dag recreatie in de natuur is een commercieel onderdeel van de toeristen industrie geworden.

.

012=260113==15:00UTC====Positie:=05=50N==055=09W==Paramaribo============

We vermaken ons prima in Paramaribo. Alle boodschappen zijn voorhanden op loopafstand, zelfs een wasserette. Bij Combe supermarket kan je gewoon AH-volkoren ontbijt koek kopen, natuurlijk proberen we ook de surinaamse lekkernijen uit. Cassave chips kennen we al langer, maar een Javaanse variant met stukjes pinda's is lekkerder. Zelf koken is er nog maar weinig van gekomen, buiten de deur eten is gemakkelijk, lekker en goedkoop. Goedkoop natuurlijk alleen als je even oplet. Met Rob en Christa van de Garuda gingen we bij Chi Min eten. De charmant glimlachende bediening krijgt waarschijnlijk provisie op de gemaakte omzet. Op de menu kaart zoeken we ieder wat lekkers uit, maar bij de bestelling komen er vragen die we niet echt op de kaart hadden zien staan. Wilt U "small" "medium" of "large" met gesneden vlees, rund, varken of kip, met garnalen of seafood. We bestellen op goed geluk, smullen van een heerlijke maaltijd, nemen de restanten mee in keurige piepschuim doosjes, maar zijn onderweg naar huis verbaast over de prijs die we moesten betalen. Wat op de menukaart voor SRD 25,- werd aangeprijst koste ons vermoedelijk SRD 50,- door een maatje groter en gevulder. "No spang" (surinaams: geen zorgen - niet moeilijk doen), we hebben genoten van een gezellige avond en lekker eten. Niet alle informatie op internet over Suriname is actueel ontdekten we de afgelopen dagen. Een boekings kantoor was een vervallen bende, de 4x4 auto verhuur was er mee gestopt, een hotel was helemaal niet te vinden, de accu handel was niet de ruim gesorteerde winkel, een lodge in aanbouw is af en heeft het druk. De aanvraag van een rijtoestemmingsbriefje bij politie kantoor haven is ingewikkelder dan even langs lopen. Zo'n rijtoestemming is nodig als je langere tijd in Suriname blijft met een buitenlands rijbewijs. De kosten zijn SRD 150,- (Euro 35,-) te betalen in een ander kantoor; kopie paspoort persoonsgegevens en binnenkomst stempel meenemen; en de aanvraag kan alleen op donderdag en vrijdag worden ingeleverd als je aansluit in de lange rij lotgenoten. No spang we zijn nog maar net in Suriname hebben we besloten. Onze eerste Surinaamse les (No spang) kregen we van het meisje bij de fietsverhuur. Gisteren fietsten we heel Parimaribo door opzoek naar van alles dat er dus niet was. Wel ontdekten we zo de productie vestiging van The Slush Corner waar ze heerlijke vruchtendrankjes maken van Surinaams fruit, in de stad is hij te vinden tegen over zwembad Parima aan de Johan Adolf Pengelstraat hoek verlengde Weidestraat.

           

.

011=230113==13:00UTC====Positie:=05=50N==055=09W==Paramaribo================

De buurman van Erik's nicht is toevallig gelijktijdig met ons in Paramaribo. De groeten overbrengen vanuit Den Haag werd voor ons een gezellige dag met Marius en zijn twee neven de broers Freddy en Ronald. Ze namen ons mee naar het tuinbedrijf van familie van hun. Op een ruim perceel bij het ouderlijk huis langs de oever van de Suriname rivier worden vele verschillende soorten tropische planten gekweekt voor de verkoop in een drietal winkels verspreid over de stad. In huis was het met de ouders herinneringen ophalen aan uitstapjes naar het binnenland. Niet naar resorts, die waren er nog niet, maar gewoon op eigen gelegenheid met de hangmat er op uit. Omdat wij op zoek zijn naar een plekje om de boot achter te kunnen laten tijdens ons bezoek aan Nederland gingen we verder langs de rivier. Even stoppen bij de aanlegplaats van een IJmuider visser en verder door naar Domburg. De mannen herinnerden het zich van vroeger als een levendige plek voor dagtoerisme, maar nu op woensdag middag was het een saaie bedoeling. Slechts één eettentje was open, met gelukkig wel een prima keuken. Een jonge vrouw kwam wat eten ophalen, ze bestelde a la "doe maar hetzelfde als de vorige keer". Hierop opende Ronald het gesprek door aan te dringen dat ze toch ook eens wat anders moest proberen en open moest staan voor nieuwe ervaringen. Het bleek de 5 maanden verse manager te zijn van de marina in Waterland. We werden gelijk goed geinformeerd over de marina, zo kregen we te horen dat in maart de prijzen al weer omhoog gaan. De eigenaar is een nederlander en hanteert zo werd ons duidelijk, nederlandse prijzen. De vele eettentjes in Domburg missen een hoop klandizie omdat bijna alle boten doorvaren naar de Marina. Eenmaal in de Marina zouden we een auto moeten huren omdat er geen vervoers mogelijkheden zijn behalve dan een taxi a 37,50 euro naar Paramaribo vertelde zij ons. Wij overwogen van de week nog om naar de ankerplek in Domburg te verhuizen, maar daar is weinig te doen hebben we nu gezien dus we blijven lekker in Paramaribo liggen. Pas om half zes waren we weer retour op de Gabber. Met de hulp van Marius en zijn neven zijn we veel te weten gekomen en hebben we het nodige gezien en was het een erg gezellige dag. Vandaag kregen we ook bericht dat Mark en Maartje (broer van Ernie) ons komen bezoeken in Suriname. De komende dagen gaan we dus druk aan de slag om een paar mooie tochten te plannen voor ons vieren.

.

010=210113==13:00UTC====Positie:=05=50N==055=09W==Paramaribo===================

Zondags is voor de liefhebbers van zangvogeltjes niet een rustdag in Paramaribo. Vanaf 7 uur's-morgens in de ochtend verzamelen mannen met circa 150 vogelkooitjes zich (sommige hadden meerdere kooitjes) op het onafhankelijkheidsplein en zijn er wedstrijden tussen de vogeltjes in wie het meeste zingt. In een gemoedelijke sfeer worden de kooitjes bij elkaar gezet en twee jury leden turfen het aantal "aanslagen" dat de vogeltjes maken gedurende 15 minuten. Sommige vogeltjes hebben 2 jaar gewenning en training nodig om tot goede prestaties te komen. Veel vogeltjes zijn te verlegen om in een vreemde omgeving en met publiek het hoogste lied te zingen. Daarom zie je ook veel vogelkooitjes in het straatbeeld, als training neem je je zangertje mee met boodschappen, naar het werk of op visitie. De winnaar kan er veel geld mee verdienen. Naast zangvogeltjes zie je ook veel schaafijs en warme worst karretjes in de stad. Schaafijs is precies wat de naam zegt, een blok bevroren water wordt met een schaaf afgeraspt. Het rasp doe je in een drink beker en mengt het met siroop naar smaak met een scheutje melk of water erbij. Bij de worst karretjes is er keuze uit bloed-, varkens- of rundworst naar keuze met brood en zelfs zuurkool. Ook is er op zondag in de wijk Blauwgrond een Javaanse markt. Een gevaarlijk lekkere markt waar meer afhaaltentjes zitten dan dat er verwacht wordt dat je zelf aan het kokerellen gaat met op de markt gekochte groenten. Zoals overal in Paramaribo een gemoedelijk sfeer op de markt en met aandacht worden onze vragen beantwoord over "wat zit er in ?" of "hoe maak je het ?". We eten een kaaimannensate, drinken een koele dawet, en kopen door de mensen zelf thuis gemaakt snoepgoed van casave, banaan en kokos en een maaltijd in pisangblad om thuis op te warmen. Heerlijk om gewoon in het nederlands te kunnen praten in een tropisch land. Helaas zijn de ingredienten niet gelijk voor ons verstaanbaar want die hebben natuurlijk gewoon weer exotische namen. En de vraag "hoe maak je het" wordt regelmatig met enige verbazing beantwoord à la gewoon met een blik van hoe kan je dat nu vragen dat weet toch iedereen.

       

.

009=190113==19:00UTC====Positie:=05=50N==055=09W==Paramaribo================

Het inklaren is in één ochtend gelukt. Nog voor 9 uur 's-morgens stapten we met de bemanning van de Blues en de Nostress in een taxi die ons langs de verschillende kantoren bracht. Het eerste bezoek was naar de ontschepings officier van de vreemdelingen politie op de Lachmonstraat. Hier werden onze bemanningslijsten in drievoud afgestempeld en konden we door voor het betalen en ophalen van een toeristen kaart (Euro 20,- p.p) en daarna weer terug naar de ontschepings officier. Helaas had de ontschepings officier het humeur van een stuwadoor met zeer ernstige rugklachten, maar voor de rest was het een leuke taxi rit door de stad en buitenwijken. Na het inklaren zijn we onze toegang tot de digitale wereld gaan regelen. Bij TeleSur kochten we een data only SIM kaartje en een stapeltje kraskaarten voor data tegoed voor 1 maand internet. Klinkt simpeler dan het was, de volgende dag terug om door de service medewerker van TeleSUR de boel aan de praat te krijgen. Het activeren van het bel tegoed moest via een telefoontje gebeuren en kon niet via de dongle. Dus SIM kaartje in een telefoon, en dan de kraskaartcodes op sturen via het bekende *131*code#, vervolgens het tegoed toekennen aan dataverkeer door een SMS met "DATA 30D" te sturen naar 4040, je krijgt een SMS retour met de vraag om je opdracht te bevestigen door een SMS met "A" te sturen naar 4040 en dan pas kan je de SIM-kaart in de dongle doen om te internetten. Wel de APN goed zetten op "data.teleg.sr" en het te bellen nummer op *99#. Het inklaren was een makkelijkere procedure. Als feestelijke afsluiting van de inklaringsprocedure zijn we Roti met kip, ei en groente wezen eten bij Joosje, een kwalitatief beter maal dan de dag ervoor bij de Roopraam keten. Al een paar keer zijn we op de markt geweest om vers fruit te kopen, van de exotische verzameling op de foto zijn de mandarijn, banaan en passion het lekkerst. De ramburan is een soort lyche, de knepa helaas meer pit dan vrucht en de awara en pomerak te vezelig en melig. Sappig fruit daar houden we meer van. Bij de chinese groothandel Soeng Ngie kochten we kruiden, rode tijgerbalsem, mihoen etc.. veel van de producten kende we al via Lorette, een collega van Erik.

.

008=170113==23:00UTC====Positie:=05=50N==055=09W==Paramaribo============

Met het eerste tij zijn we gisteren ochtend de Suriname rivier opgevaren en voor het Toparica hotel in Paramaribo voor anker gegaan. De Blues lag er al en sinds gister avond is ook de Nostress gearriveerd, morgen gaan we gezamenlijk inklaren. We zitten op loop afstand van het historische centrum van Paramaribo dat op de wereld erfgoed lijst is geplaatst. In de oude houten gebouwen zitten allerlei ministeries en overheids afdelingen, veel is al gerestaureerd, maar er is ook nog het nodige op te knappen. Het zijn witte houten gebouwen, met balkons, ballustrades, warranda's en houtsnijwerk op een stenen ondergrond in ossebloed rood. Het is een bijzondere belevenis om hier rond te lopen, alles is in het nederlands, herkenbare straatnamen, de mensen praten nederlands en toch is het absoluut geen nederland. We genieten van de lokale keuken, niet een enkele roti tent als in Lombok of op de Amsterdamse straatweg zoals thuis in Utrecht, maar een stad vol heerlijke restaurantjes. Een maaltijd kost tussen de SRD 7,5-15,00 (Euro 1,75-3,50) afhankelijk van de hoeveelheid. Je hebt de keuze uit Javaanse, Hindoestaanse, Chinese of Creoolse keuken. Op de markt volop vers fruit als passion, lychee, sinaasappel, pompelmoen, mango en papaya. Ook genoeg verse groente, maar van zelf koken is het nog niet gekomen. Met een stapel folders van de VVV, landkaart, busboekje, internet en reisverslagen van anderen zijn we ons aan het orienteren voor trips naar het binnenland. Maar we blijven eerst nog een paar dagen in Paramaribo, we zijn nog lang niet uitgekeken in deze stad.

.

007=140113==10:00UTC====Positie:=06=10N==053=57W==82Nm=ZuidOost=van=Paramaribo==

We hebben regelmatig verstekelingen aan boord. De verhalen over kakkerlakken en vliegende vissen zijn bekend. Het verhaal van "Rekel de krekel" heeft een vervolg. Er is altijd onmin tussen de blazers en strijkers. Ondanks dat Ernie al meer dan 2 jaar op reis is kan ze het oude werk niet achter haar laten. Rekel maakte het ook wel te bont moet ik toegeven. Klonk zijn gekrekel vanuit de kuip nog als zachte strijk muziek als we in de kajuit de slaap probeerden te vatten. Nu meende hij als een eerste viool alles bepalend te moeten zijn door bij ons in de kajuit te gaan ziten jammeren. Eerst had hij zich verschanst tussen de kruiden potjes, de peperspray veilig bij de hand, bedacht op een aanval. Na een paar uur zoeken had Ernie hem gevonden, een vluchtpoging in de bestekbak tussen de messen en de vorken mocht niet baten. Ernie floot triomfantelijk een requim voor hem en het was gedaan met Rekel. Zijn laatste gekrekel was vast hulp geroep. Sinds ons vertrek uit Kourou zit de "tweede viool" ergens aan dek. Harde wind of regen buien deren hem niet, deze onderkruiper van het orkest weet blijkbaar wel een schuilplaatsje te vinden. Hij is wel wat banger, want binnen komen is er niet bij. Zijn gekrekel van uit de mast klinkt niet als een verleidelijke erotische lokroep maar meer een als wanhopig gejammer. "Wat doe ik hier op een schommelende boot, en waarom hoort geen van mijn soortgenoten me ? Een andere verstekeling trof het beter bij ons. Vermoedelijk meegekomen met een puts water om de kuip te spoelen lag van de week de kleine vis van de foto onder de kuipvloer. Rood-bruin van kleur met zwarte vlekken, afgeplat aan de buikzijde als een bodemvis, stekelige rugvin en meer gepansert dan geschubt. Na een foto ging ie weer overboord, te klein om op te eten toch ?

.

006=120113==20:45UTC====Positie:=05=17N==052=35W==Ile=de=Salut=(Frans=Guyana)==

Twee namen zijn ons weer helemaal duidelijk geworden vanmorgen, Ecofleet anti-fouling en zeepokken. Met moeite kwamen we vandaag weg uit Kourou. Gisteren lukte het niet omdat we te vroeg waren en nog altijd een flinke stroom tegen hadden, vandaag kwamen we met stroom mee maar moeizaam vooruit. Daarom liggen we nu weer bij de ankerstek van Ile de Salut. Erik heeft de schroef geinspecteerd en het onderwaterschip schoon gemaakt. Gelukkig was de schroef in orde, maar de aangroei was aanzienlijk. Duizenden kleine zeepokken hadden zich op de romp genesteld, Ecofleet doet zijn Eco naam eer aan. Na anderhalfuur hoekduiken en krabben zijn die pokke beestjes weer van de romp af. Met de duitse buurman zijn we nog naar Cayenne gereden, wij betaalden de benzine. Het was een trip van ruim een uur rijden over een goede asfalt weg. Aan de rand van Cayenne zijn talrijke grote winkels voor auto's, levensmiddelen, electronica etc.. in combinatie met de regen leek het net of we een Europese stad binnen kwamen. In Cayenne zelf wordt de middenstand geheel gedomineerd door chinezen met winkels vol "goedkopere" en kwalitatief matige spullen als kleding, huishoudelijke spullen en eten. Ook zijn er talrijke eettentjes met chinese maaltijden. Het was leuk om gezien te hebben, vooral ook de rit er naar toe. Het blijft nog wennen voor ons om te rijden door een groen landschap met stukjes oerwoud in de berm. Sinds de Canarische eilanden, 2 jaar geleden, was het landschap voornamenlijk dor en droog. In Kourou spotte Ernie een Ara (papegaai) in een van de mango bomen, een kleinere papegaai zat wat verderop. 's-Avonds zien we tientallen van de kleinere soort vanuit Kourou over de boot naar het noorden vliegen. Er is hier volop natuur, maar die zeepokken hoeven van ons niet. Morgen om een uur of twaalf gaan we ankerop richting Paramaribo, 182 Nm te gaan.

.

005=080113==14:00UTC====Positie:=05=09N==052=39W==Kourou=(Frans=Guyana)==

"Centre spatial Guyanais" , dat we vandaag bezocht hebben, is het ruimte vaart centrum van CNES waar de meeste satellieten worden gelanceerd. Bijna maandelijks gaat er een raket de lucht in met, van diverse landen (b.v. china, Japan, Italie etc.) één of meerdere satellieten voor commercieel of wetenschappelijk gebruik. CNES is de franse club die de lanceringen van 3 typen raketten organiseert; de Ariane, de Soyuz en de Vega. Indrukwekkend is de uitgestrektheid van het gebied. Een bustrit met franstalige gids van 30 minuten bracht ons bij het lanceerplatform van de russische Soyuz rakket. Onderweg zagen we op afstand de gebouwen van de lanceerplatforms en voorbereidings gebouwen van de Ariane en Vega raketten. Aan het einde van de bustour bezochten we het "mission control centre" en zagen twee korte films. In het museum is er aandacht voor de ruimtevaart geschiedenis en het gebruik van satellieten in ons dagelijks leven. Het museum alleen kost Euro 7,- maar als je de bustour maakt krijg je 3,- korting. Ja, inderdaad, het is hier meer voor minder ! Iedere dag zijn er andere tours. Minpuntje is dat frans de voertaal is, alhoewel de gids prima engels sprak als we vragen hadden. Onze duitse buurman ging met ons mee tijdens deze trip. Voor ons gemakkelijk want hij heeft een auto. Hartmut maakte tijdens de tour kennis met zijn toekomstige werkgebied, waarvoor hij momenteel in opleiding is. Het toeristische uitstapje duurde langer dan we allen gedacht hadden, van 10:30 tot 17:00 uur waren we op pad. Bij terugkomst stond de eb-stroming flink door en de buitenboord had grote moeite om tegen de stroom in te komen.

       

.

004=060113==20:45UTC====Positie:=05=09N==052=39W==Kourou=(Frans=Guyana)==

De handige tips komen binnen voor het losmaken van een vast gelopen lier, we zijn dus niet de enigste met dit soort problemen. Gebruik de giek en het grootschootsysteem om meer kracht te zetten, coca cola voor het losmaken, hameren, WD40, heet water er over heen gooien en kijk de tekeningen nog eens na. Iedereen (Mark, Jan, George, Janny en Martien, Rita en Fons, Adriaan) bedankt voor de tips, op dit moment lopen de lieren allebei en in Suriname gaan we proberen ook de lier die niet open wilde een service beurt te geven. Een oude wens van ons was om een kuiptafeltje te hebben dat op de helmstok geplaatst kon worden. Een dienblad, dat we bij ons hadden om vis op te fileren, werd vandaag gebruikt voor een eerste ontwerp. Gleuf in het midden zodat de bevestiging voor de stuurdraden van de windvaan er door kan en een slangenklem voorkomt het kantelen. Met gebruik van anti-slip matjes is het een prima borrel tafel geworden. Eenvoudig te monteren en je kan het roer blijven gebruiken als het zou moeten. Op het radionetje (8101 USB 20:00 UTC) wordt het rustiger, de meeste boten zijn gearriveerd in Suriname. De Blues, Nostress, Gaia zijn nu nog onderweg en de Shark loopt vandaag bij Parimaribo binnen. We hebben op de rivier matige ontvangst maar het is te doen. De planning is om omstreeks 11 januari verder te varen naar Suriname. Dat is een tocht van 170 Nm op zee. We moeten de getijde tabellen nog goed bekijken want we willen met hoogwater hier naar buiten en zeker stroom mee hebben als we bij Suriname naar binnen varen.

.

003=0401113==20:45UTC====Positie:=05=09N==052=39W==Kourou=(Frans=Guyana)==

We kennen inmiddels de weg in Kourou, een weinig sfeervol stadje en niet echt een toeristen trekpleister. Vandaag, vrijdag, was er de wekelijkse groente markt. Voor ons eindelijk de gelegenheid om verse groente en fruit te kopen. Er was volop keuze uit de vele kraampjes van vermoedelijk thuis telers, maar dan van groente. We verlieten de markt met kouseband (Surinaamse sperziebonen), mandarijnen, bananen, flespompoen, aubergine, komkommers, madame Jeanette ( gele pepers), witte kool, tomaten en aardappels. Bij de slagers wagen namen we wat lappen varkens vlees om te marineren met Char siu. Mango's waren volop in de aanbieding, maar waarom kopen als ze ook rijp uit de bomen op straat vallen ? Terug op de Gabber gingen we verder met het lopend krijgen van de lieren. Drie jaar trouwe dienst op zoutwater en twee harmattan (stof winden vanuit de Sahara) seizoenen waren ze teveel geworden. Helaas kregen we 1 lier niet open en de andere lier werkte helemaal niet meer na het schoon maken, invetten en monteren. Wat één onderdeel leek te zijn waren er eigenlijk twee, de pijp met tandwiel zat muurvast en blokkeerde zo de werking van de lier. Een nacht weken in de diesel, inspuiten met WD40 en vooral flink rammen met een rubber hamer en een stuk hout bracht beweging in het geheel. Daarna schoonmaken en de geoxideerde ruwe plekken polijsten. Bij gebrek aan polijst pasta gebruikte Erik tandpasta, werkte ook goed. Via emails aan bevriende zeilers en familie geprobeerd tekeningen van onze Barbarossa 32 zelftailing 2 speed te krijgen, maar helaas dit oudere type was niet te vinden op internet. Dus nu dan een algemene oproep voor zo'n tekening en als er iemand tips heeft om de lier die niet open wil te openen horen we het graag.

.

002=0201113==23:30UTC====Positie:=05=09N==052=39W==Kourou=(Frans=Guyana)==

Vandaag hebben we ons ingeklaard bij de Franse douane. Ja, Frans Guyana is eigenlijk gewoon Frankrijk, we kregen geen stempeltje in het paspoort. In de winkels betaal je met euro's, de auto's hebben franse kenteken platen en veel lijkt met de "franse slag" afgedaan te worden. Mogelijk nemen we wat van die houding over als we "gaan" uitklaren. Door het ontbreken van iedere vorm van openbaar vervoer, zelfs taxi's hebben we nog niet gezien, was de tocht naar de douane een hele onderneming. Onderweg er naar toe stopte er een auto die aan ons vroeg waar de douane was. "Tja, nabij de haven, straks links af, daar ergens moet het zijn, we zijn er ook naar onderweg." Een half uurtje later kwam de auto er weer aan, nu met lege achterbank want ze kwamen ons halen voor een lift naar de douane. Gelukkig maar want lopend hadden we de moed vast opgegeven. Het kantoortje zat, zonder een enkel richting aanwijsbord, in een doodlopend achteraf straatje op een industrie terrein. We hadden geluk want ze blijken alleen in de ochtend open te zijn en je loopt het risico dat ze dan zelfs nog op hun boot zitten en er dus niet zijn. Verder prima lui, vriendelijk, maar om uit te klaren moesten we toch echt nog een keer langs komen, het formuliertje nu invullen kon niet. Op de terug weg lukte het om te liften, we werden op verzoek bij een internet cafe afgezet. Hier hebben we de mail op @sy-gabber.nl kunnen lezen. Gelijk ook de postbus opgeschoond zodat er nieuwe post kan binnen komen. We zijn dus weer bereikbaar, maar lezen de post niet dagelijks ! Als de avond valt hebben we aan boord een tweede muzikant. In de kuip krekelt dan een krekel er lustig de hele nacht op los. Het geeft een echt tropisch sfeertje. De muzikant maakt meer lawaai dan ie groot is. Je verwacht een beest van een paar centimeter, maar hij is slechts 1,5 cm groot zonder sprieten. Een andere lawaai maker is een vis die de aangroei van de boot eet. Met een ritmisch getik tegen de romp schraapt hij een maaltje eendemossels bij elkaar. Nu maar hopen dat ie niet de hele avond de krekel gaat begeleiden.

.

001=0201113==10:30UTC====Positie:=05=09N==052=39W==Kourou=(Frans=Guyana)==

Onze mailbox op info@sy-gabber.nl is vol. Helaas hebben wij geen internet tot onze beschikking om de post op te halen. Post gestuurd naar info@sy-gabber.nl komt daarom als onbezorgbaar retour !

.

144=311212==12:00UTC====Positie:=05=09N==052=39W==Kourou=(Frans=Guyana)==

Nu met de komst van oud en nieuw merken we het verschil in tijdzones tussen alle plaatsen waar we geweest zijn het meest. Vorig jaar waren we in Dakar, met de Rafiki en de Butterfly. Zonet hadden we Loud van de Rafiki nog aan de SSB vanaf Martinique, het was toen vier uur 's-middags bij ze en bij ons vijf uur terwijl in Nederland de laatste 3 uurtjes van het jaar weg tikken. Een raar idee dat het in Nederland 4 uur eerder nieuw jaar is dan bij ons. De olie bollen zijn gebakken. Erik herinnerd zich dat het bakken door zijn vader makkelijker ging. Die spinnepoten van dunne slierten die gingen goed, maar een mooi bruin bolletje was lastiger. We hebben 14 oliebollen voor ons tweeen, de smaak is prima dus we doen het er maar mee. Vanavond kijken we naar een echt oude jaarsconferance, want hij is uit 2002. Of we het kunnen volhouden tot lokaal oudjaar betwijfelen we, normaal liggen we om 20:00 uur te kooi. Met de drie klokken aan boord kunnen we altijd een gunstig oudjaar moment kiezen, of 3x toasten. Voor iedereen de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar !!! De eerste keer dat we hem zagen lopen in de modder leek het een vogel met een wegwerkers vestje aan. Het is de rode Ibis die kleurijk afsteekt bij de andere waadvogels als zilver- en grijze reigers. Gisteren zat ie tegenover de ankerplek in de mangrove en dus gelegenheid voor snelle foto shoot in de bijboot tussen de buien door.

De zuiger Gemma houdt de vaargeul van Kourou voor ons op diepte. Dagelijks zien we hem af en aan varen. Ondanks de Panamese vlag vermoeden we toch dat dit een ernstig Nederlandse boot is, de naam natuurlijk en de enthousiast zwaaiende bemanning in de stuurhut, met op de achtergrond een versierde kerstboom. Gemma is ook buurvrouw van Erik's moeder en één van onze trouwe lezers, dus zo'n naam valt gelijk op voor ons. Gisteren was het wasdag op de Gabber. Erik ging meerdere keren heen en weer met de dinghy om water te halen en Ernie vulde wasteil na wasteil met de opgespaarde was van 3 weken. De was drogen in dit tropische klimaat is moeilijker dan verwacht. De ene regenbui na de andere denderde over de Gabber heen. We ondervinden nu waarom men de bossen hier REGENwoud noemt. De exotische naam trok ons enorm aan, maar de keerzijde drukt een aardige stempel op onze dagactiviteit, luiken open, luiken dicht, was buiten, was binnen, bijboot leeg hozen en telkens droge kleren aan.

.

143=301212==12:00UTC====Positie:=05=09N==052=39W==Kourou=(Frans=Guyana)==

De olie en appels etc. om oliebollen te bakken hebben we kunnen kopen dus laat het nieuwe jaar maar komen. Gisteren begon de dag met het plakken van de dinghy. Tijdens het zeilen ligt hij half leeggelopen ingesnoerd op het kajuit dak en dan zie je de lijmnaden die loslaten het beste. De naden waren nog niet helemaal los, maar het wekte niet echt vertrouwen om de snelstromende rivier op te gaan. Het zag er dus naar uit dat we nogmaals 24 uur aan boord moesten blijven voor het drogen van de lijm. De Duitse buurman had gelukkig zin in een praatje en kwam met zijn dinghy naar ons toe. Hij is al 16 jaar onderweg en ligt nu 3 maanden in Kourou, in januari begint hij met werk bij het ruimtevaart centrum. De boot verhuist dan naar de jachthaven, en zijn dochtertje van 4 gaat naar school. Of we nog boodschappen wilden doen ? Ja, graag. Hij bracht ons met zijn dinghy en auto even heen en weer naar de grote supermarkt "Leader Price ". Zonder boodschappenlijstje gooiden we snel het karretje vol. Met voornamenlijk, knabbels, wijn, kaas, frisdrank en een weinig groente hadden we de klus in 15 minuten geklaard. Wel jammer, want na een maand geen boodschappen doen wilden we wel langer rondneuzen tussen al dat lekkers op de schappen. De groente afdeling was helaas klein, maar vrijdags schijnt er een goed gesorteerde versmarkt te zijn in Kourou. Inklaren kan voorlopig niet gebeuren, het is weekend en daarna nieuwjaar, dus of het er nog van komt weten we niet. In Kourou is geen openbaar vervoer, het merendeel van de bewoners heeft een eigen auto, dat betekent dat we flink aan de wandel zullen moeten als we wat willen zien. Helaas hebben we nog geen internet tot onze beschikking, de netwerken die we ontvangen zijn gesloten en een UMTS kaartje hebben we nog niet kunnen kopen. Alle communicatie loopt nog via de SSB zender.

.

142=281212==21:30UTC====Positie:=05=09N==052=39W==Kourou=(Frans=Guyana)==

Vanmorgen waren we weer vroeg op. Deels omdat we omstreeks 04:00 uur wakker werden van het geschommel op de ankerplek maar ook omdat we nog een keer naar Ile du Royal wilden voor een wandeling en verse mango's. Deze keer troffen we niet de vakantie gangers op het eiland aan het ontbijt maar de vele aapjes die er rond slingeren. Helaas voor ons bestond hun ontbijt uit vers gevallen mango's. We hadden stukjes cocos meegenomen om de beestjes te lokken en dat werkte goed. Vooral de jonge en nieuwsgierige dieren kwamen snel van het lekkers snoepen. Met slechts twee mango's, veel apen foto en film kwamen we retour op de Gabber. De tocht naar Kourou planden we met stroom mee en de aankomst tijd zou omstreeks hoog water zijn. Natuurlijk moest er nog even een squall over ons heen zodat we fris gespoeld de aanloop geul invoeren. Sinds 16:30 lokale tijd liggen we heerlijk strak achter het anker op de stroming van de Kourou rivier. Dichtbij is een jachthaven, maar die ligt vol met charter catamarans en lokale boten. Op de ankerplaats nog een duitser en een engelsman en verder is het er stil. Niet helemaal stil, want de papegaaien maakten flink wat gesnater tijdens het overvliegen bij het vallen van de avond. Vermoedelijk gaan ze naar een gemeenschappelijke slaapplek. De oevers zijn begroeid met mangroves waar tussen de verschillende reiger soorten zich schuil houden. Boven het water vliegen zwaluwen en gieren hebben we ook al weer gespot. Vannacht eerst eens lekker doorslapen en dan morgen inklaren en in ieder geval boodschappen doen. Er moeten appels en olie komen voor het bakken van oliebollen. De andere ingredienten hebben we al aan boord. De water voorraden moeten we aanvullen voor een verfrissende douche en we gaan opzoek naar een wasserete.

   

.

141=271212==16:30UTC====Positie:=05=17N==052=35W==Frans=Guyana=(Iles=du=Salut)==

We zijn bijgeslapen van onze overtocht, inmiddels kunnen we weer wakker blijven van het geschommel op de deining in de ankerbaai. Gisteren zijn de onderhouds klusjes gedaan en vandaag hebben we een wandeling gemaakt op Ile du Royal, het grootste van de drie eilanden waar de groep Iles du Salut uit bestaat. We waren er vroeg bij en hadden het eiland voor ons zelf. De hotelbezoekers, huisjes huurders en hangmat hangplaats huurders waren nog aan hun ontbijt. Vanaf 10:30 landen de eerste catamarans met dagjes mensen vanaf het vaste land van Frans Guyana. En vandaag ankerde er een groot cruise schip met nog meer bezoekers. Het eiland is een oude strafcolonie, wie niet deugde in Frankrijk kon hier heen gedeporteerd worden. In 1954 gingen de laaste 2000 gevangen het eiland af. Veel van de bebouwing is vervallen en overwoekerd door bos. Een aantal gebouwen zijn gerestaureerd en worden gebruikt als overnachtings mogelijkheid, hotel, restaurant en een museum. We konden niets terug vinden over het boek Papillon dat deze strafcolonie zo bekend maakte. Op het eiland scharrelen een soort van grote cavia's rond, slingeren apen door de bomen en vliegen tenminste 3 ara's (papegaaien). Op de beboste hellingen veel kokospalmen en mango's. Met tussenpozen gonst het er van de zingende cicades. De passaat wind brengt verkoeling en met de schaduw van de bomen is het er aangenaam wandelen. We verzamelen wat heerlijk rijpe mango's en Erik pelt een 3-tal versgevallen kokosnoten. Helaas is er geen winkeltje of eenvoudige mogelijkheid om water te tappen. Voor de lunch zijn we retour op de Gabber en laten het eiland voor de net gearriveerde cruise boot passagiers.

   

.

140=251212==12:00UTC====Positie:=05=17N==052=35W==Frans=Guyana=(Ile=du=Salut)==

Na 18 dagen en 22 uur varen naderen we de inloop van Mahury Rivier. De noord gaande stroom langs de kust probeert ons al een paar uur weg te zetten, maar met de motor weten we koers te houden naar de inloop ton. We fantaseren over Franse wijntjes en kaasjes voor bij de kerstborrel, croissants, stokbrood in een setting van tropisch regenwoud met papegaaien. Nabij de inloopton neemt de golf hoogte toe en we surfen met soms 8kn richting inloop. "Eindelijk oceaan deining" zeggen we tegen elkaar en gelijk erachter "maar op een moment dat we hem niet willen hebben". Dichter bij de inloop neemt de golf hoogte toe van 3m naar 5m en zien we brekers tussen de betonning. Omdraaien, salut Mahury en op naar Ile du Salut, besluiten we in amper een minuut. Kort na onze koerswijziging komt er weer een squall, deze keer blijft de regen en een harde wind van 6-7Bft bij ons gedurende de gehele verdere tocht. Ernie stuurt in badpak de Gabber onverschrokken door de golven, enthousiast over de snelheid die we maken op slechts een puntje fok en de kotter. Erik heeft het koud en trekt een neopreen shorty van duiken aan. De regen gaat onverminderd door. Waarom denken we toch altijd alleen aan tropische kleurrijke vogels of vlinders als we een beeld van het regenwoud oproepen ? De wereld is grauw rondom ons, de eilanden verdwijnen regelmatig in de neerslag. Dankzij de snelheid en het op de handsturen van Ernie zijn we voor donker op de ankerplaats achter de eilandjes. Het water is er rustiger, er liggen nog 3 franse boten. De oceaanoversteek van 18 dagen kunnen we niet overdenken of momenten ervan in gedachten terug roepen. De laatste uren hebben meer indruk op ons gemaakt dan de gehele zeilreis. Op Kerstavond toasten we op een geslaagde overtocht bij een eenvoudig maal uit blik.

.

139=241212==21:30UTC====Positie:=05=17N==052=35W======Ile=du=Salut===

We zijn veilig en wel aan de overkant. Nog net voor het donker ging het anker de grond in. Nu bijkomen, morgen een praatje bij een plaatje. Iedereen goede Kerst gewenst. Ernie en Erik.

.

138=231212==16:00UTC====Positie:=05=24N==051=03W=Atlantic=Ocean=72Nm=naar=Frans=

We hobbelen gestaag door naar Frans Guyana. We denken stroom mee te hebben want de snelheid blijft boven de 2 knoop ondanks de matige wind. Op de GPS zien we voor het eerst ons waypoint op het kaartje verschijnen en de electronische zeekaarten laten zien dat we het continentale plat van zuid-Amerika bereikt hebben doordat de zeediepten afnemen naar in de honderd meter inplaats van een paar kilometer. Ook de diepte meter bevestigd dat we dichter bij land komen, in de display verschijnt een uitlezing van 102 meter diepte. Maar aan de horizon nog geen tekenen van het vaste land. Op welke afstand een kust zichtbaar is aan boord hangt af van de hoogte van de kust en de hoogte van de waarnemer aan boord van de boot. De uitkijk in oude boten zat altijd in het kraaiennest (weer een beestenwoord) hoog in de mast zodat hij verder kon kijken. In het grafiekje hiernaast staat wanneer (Nm afstand, X-as) wij aan boord van de Gabber een kust kunnen zien afhankelijk van de hoogte van kust (Y-as) in meters. Onze verwachting is dat we het vaste land pas op zo'n 20 Nm zullen zien. Onderweg passeerden we een aantal denkwaardige momenten. Een nieuw duizendtal, de negen, staat op het log voor de gevaren afstand sinds vertrek uit Eembrugge. Het waren voor ons meer nachten op zee dan in eerdere trips en tevens de langste tocht ooit gevaren.

.

137=221212==09:30UTC====Positie:=06=45N==048=51W=Atlantic=Ocean=225Nm=naar=Frans

Net als je denkt dat je lekker opschiet gaat het ineens weer langzamer. De tegenstroom en gebrek aan wind maken dat we maar een voortgang hebben van amper 75 Nm per dag over de laatste twee dagen. Onze aankomst in Frans Guyana is met een dag bijgesteld, waarschijnlijk in de ochtend van maandag 24 december. Hieronder een plaatje van onze gevaren route vanaf de Cape verde. Meedere keren per dag sturen we onze positie via Winlink naar internet. Pieter (broer van Erik) maakte dit plaatje voor ons, de actuele positie van de Gabber is te vinden op, Winlink PE2ENE. Iedere slinger in de route zal een zeilwissel geweest zijn. Afhankelijk van de boeg waarover de fok uit stond gingen we een beetje noordelijker of zuidelijker. Ondanks dat de wind matig is zetten we toch ons lichtweer zeil niet op. De golven zijn nog aanzienlijk en de voortgang is rond de 3,5 knoop, we komen nu in de ochtend aan en dat is wel zo prettig. In Frans Guyana varen we naar Mahury Rivier nabij Degrad de Cannes, dat is aan de oostzijde van de hoofdstad Cayenne. Er schijnt een jachthaven te zijn. Tijdens de kerst blijven we op de Mahury rivier. Uitrusten, de was doen, en de voorraden aanvullen met Franse lekkernijen. Verder willen we het space center, Ile du Nord (bekend van het boek Papillon) en Kourou Rivier bezoeken. Het ziet er naar uit dat we tot na oud jaar in Frans Guyana blijven.

Voor de liefhebbers van beestenwoorden hierbij de lijst die we verzameld hebben; aalmoes, addergebroed, angsthaas, apekool, apenstreek, beerput, beestenboel, beestenweer, beregoed, berekoud, beunhazen, brombeer, eendebek, eksteroog, ezelsbruggetje, ezelsoren, flikvlooien, gehaaid, haantje-de-voorste, haantjesgedrag, haasjerepje, hamsteren, hanepoot, haviksogen, hazelip, hazeslaapje, hobbelpaard, hondeweer, hondsmoe, kalverliefde, kattegejank, kattekwaad, kattenlikje, kippenbrug, kippevel, koekoeksklok, koele-kikker, konijnentanden, kraaienpootjes, krokedillentranen, leeuwenaandeel, leeuwendeel, luistervink, luizeleventje, mierenneuker, mierzoet, muggenmelk, muggenzifter, muisstil, muizenhapjes, muizennissen, opdoffer, opkikker, paardenbreedten, paardestaart, rattekruid, rattestreek, schijtlijster, schrielkip, slakkengang, slangenkuil, snoekduik, snoeshaan, snotaap, stierenek, stoeipoes, uilenzeik, uilskuiken, vinkentouw, viswijf, vogelvlucht, wespetaille, zebrapad, zondebok, zwaluwstaartverbinding, zwanenzang, zwijnestal.

.

136=211212==09:30UTC====Positie:=06=45N==048=51W=Atlantic=Ocean=225Nm=naar=Frans

Vannacht begon het weer te motregenen en werden de voorbereidingen voor een squall getroffen. Deze keer bleef het gelukkig alleen bij een verfrissende regenbui. Op de radar konden we zien hoe 3 squalls langs de Gabber trokken. De donkere dichte reflectie rechts beneden op de radar is een zware regenbui de dunnere reflecties zijn uitgeregende buien. Op de radar konden we de korte levensduur van zo'n regenbui goed zien. In een paar rondjes van de radar kwam de reflectie uit het niets op, kleurde scherp zwart en was na een paar minuten weer diffuus geworden. Inmiddels zitten we beneden de 8 graden Noord en komen in het gebied waar de equatoriale tegenstroom kan staan. Op de overzeiler van Henk & Antje die we gebruken zien we in hun aantekeningen dat ze in 2002 in dit gebied ook tegenstroom en squalls hadden. We waren dus ruim op tijd gewaarschuwd ! De zeestromingen worden aangedreven door de overheersende winden. In ons gebied is dat de Noord-Oost passaatwind. Omdat we vroeg in het seizoen zijn overgestoken en de NO-passaat nog maar net gestabiliseerd is en zich langzaam zuidelijker uitbreid zullen we waarschijnlijk wat last krijgen van de tegenstroom. In januari-februari ligt deze stroming naar verwachting zuidelijker. In het radionetje dat we bijna dagelijks hebben met Nederland vernamen we van Ton (PA2AV) dat we dinsdag de mid-atlantische breuklijn gepasseerd zijn. Eigenlijk varen we nu dus al een paar dagen in zuid-Amerika. Deze breuklijn is een keten van onderwater vulkanen waar nieuwe aardkorst gevormd wordt. Naar het westen beweegt langzaam de aardplaat van zuid-Amerika en naar het oosten de aardplaat van Afrika beiden worden ze aangevuld vanuit de vulkanisch actieve breuklijn. Het is als je het zo beschrijft een spectaculair gebeuren daar beneden, waar gelukkig hier aan de zeeoppervlakte niets van te merken is.

.

136=211212==09:30UTC====Positie:=06=45N==048=51W=Atlantic=Ocean=225Nm=naar=Frans

Vannacht begon het weer te motregenen en werden de voorbereidingen voor een squall getroffen. Deze keer bleef het gelukkig alleen bij een verfrissende regenbui. Op de radar konden we zien hoe 3 squalls langs de Gabber trokken. De donkere dichte reflectie rechts beneden op de radar is een zware regenbui de dunnere reflecties zijn uitgeregende buien. Op de radar konden we de korte levensduur van zo'n regenbui goed zien. In een paar rondjes van de radar kwam de reflectie uit het niets op, kleurde scherp zwart en was na een paar minuten weer diffuus geworden. Inmiddels zitten we beneden de 8 graden Noord en komen in het gebied waar de equatoriale tegenstroom kan staan. Op de overzeiler van Henk & Antje die we gebruken zien we in hun aantekeningen dat ze in 2002 in dit gebied ook tegenstroom en squalls hadden. We waren dus ruim op tijd gewaarschuwd ! De zeestromingen worden aangedreven door de overheersende winden. In ons gebied is dat de Noord-Oost passaatwind. Omdat we vroeg in het seizoen zijn overgestoken en de NO-passaat nog maar net gestabiliseerd is en zich langzaam zuidelijker uitbreid zullen we waarschijnlijk wat last krijgen van de tegenstroom. In januari-februari ligt deze stroming naar verwachting zuidelijker. In het radionetje dat we bijna dagelijks hebben met Nederland vernamen we van Ton (PA2AV) dat we dinsdag de mid-atlantische breuklijn gepasseerd zijn. Eigenlijk varen we nu dus al een paar dagen in zuid-Amerika. Deze breuklijn is een keten van onderwater vulkanen waar nieuwe aardkorst gevormd wordt. Naar het westen beweegt langzaam de aardplaat van zuid-Amerika en naar het oosten de aardplaat van Afrika beiden worden ze aangevuld vanuit de vulkanisch actieve breuklijn. Het is als je het zo beschrijft een spectaculair gebeuren daar beneden, waar gelukkig hier aan de zeeoppervlakte niets van te merken is.

.

135=201212==17:45UTC====Positie:=07=26N==048=19W=Atlantic=Ocean=273Nm=naar=Frans

De afstand tot Frans Guyana tikt gestaag af, nog 270 mijl te gaan. De laatste dagen staat de wind flink door en iedere dag komen we circa 100 Nm, meestal meer soms iets minder, dichter bij ons doel. Zoals het er nu naar uitziet komen we a.s. zondag in de ochtend bij de uiterton van Cayenne. Nog een paar dagen varen dus wat het precies wordt zien we later wel. De daglicht periode is sinds vertrek al 2 uur verschoven en de temperaturen zijn weer tropisch geworden. Overdag wordt het 30 graden in de kajuit en een verfrissende douche is lekker. Op het achterdek hebben we een douche. Eenvoudig maar doeltreffend, het is een plantenspuit van 5 liter. We moeten zuinig zijn met water dus we douchen ons al meer dan een week en er zit nog steeds water in de plantenspuit. Als de vijf in de klok zit is het borreltijd bij ons. Een koel wit wijntje, soms een biertje of een tropisch sapje. Mag de douche misschien erg behelpen lijken, in werkelijkheid hebben we een luxe en relaxed leven zo op zee.

.

135=191212==15:30UTC====Positie:=08=18N===46=27W=Atlantic=Ocean=512Nm=naar=Frans

Het verse brood was op en de zee te omstuimig om gelijk nieuw brood te bakken. Voor dat soort dagen en omdat het lekker is hebben we als alternatief havermout pap. Onder de vloer ligt een flinke voorraad houdbare melk die we nog in Mindelo hadden aangevuld. Ernie merkte dat het nieuwe pak dat ze onder de vloer vandaan haalde wat vochtig was, Erik's neus rook een bedenkelijke lucht. Eén van de pakken had gelekt en onder de vloer was een verse kweek van yoghurt of ranzige boter ontstaan. De havermout moest wachten, voor dat het tijd was voor ons ontbijt werd de voorraadkast onder de vloer gereinigd. De kartonnen verpakking van vier pakken melk was dusdanig aangetast dat ze overboord gingen. Een pak stond bol en op het punt van ontploffen. De resterende pakken gaan we nu versneld op maken; havermout, custard, griesmeel, niet echt vervelend. En ze liggen nu ook in een plastic bak. Bij nieuwe lekkage wordt zo niet alles vies. De afgelopen nacht zijn we zonder noemenswaardige squalls doorgekomen. Een paar spatjes regen en snel zeilminderen om 02:00 uur en 06:00 uur. Sinds vanmorgen varen we met 5-6 knoop richting Frans Guyana. Het aftellen van de laatste 400Nm is begonnen.

.

134=181212==13:45UTC====Positie:=08=52N==044=31W=Atlantic=Ocean=512Nm=naar=Frans

Sinds vannacht heeft de uitdrukking "dat het je voor de wind mag gaan" een bedenkelijke bijsmaak gekregen. Tijdens de oversteek varen we al ruim 1200Nm voor de wind en de komende dagen zal het net zo zijn omdat de NO-passaat nu eenmaal in dit jaargetijde lekker doorblaast, geen ontkomen aan dus. We varen steeds meer de tropen in en naderen de evenaar iedere dag een graadje meer de evenaar met dito stijgende temperaturen. Met de wind van achteren komt er gelukkig wat verkoelende bries de kajuit in en de ventilatoren boven de bedden staan veel aan. Maar waarom dan die bijsmaak ? In de lijst van insignes die je als vertrekker kunt behalen staan o.a.: op de foto in het blad zeilen, werkelijk losgooien, golf van Biskaje, het vinden van weather windows, Cape Finistre, Straat van Gibraltar, deelname aan radio netje, oceaan oversteek, het vangen van een grote dorade, windstiltes uitdrijven, energie balans op peil houden en SQUALLS doorstaan. Squalls zijn zware lokale regenbuien met zeer harde en wisselende wind, je kan ze haast niet ontlopen tijdens een oversteek van de Atlantische oceaan nabij de evenaar. Vannacht gingen wij deze initiatie rite door. We zagen doorlopend lichtflitsen van onweer maar geen donderklap dus we veronderstelde dat we ver van het slechte weer vandaan waren. Maar uit het niets of uit de totale duisternis, vielen er eerst een paar regen druppels nagenoeg direct gevolgd door zware regenval en harde wind. Alles natuurlijk "voor de wind" dus de kuipvloer werd zoet gespoeld, de bemanning te kooi wakker van een douche. Eenmaal maatregelen getroffen zoals zeilminderen en luik dichtdoen leek het al weer over te zijn. De squall trok in amper 5-10 minuten over, liet ons en de kajuit drijfnat achter, en de Gabber klotsend op een onrustige zee bij gebrek aan wind en zeilvoering. Na een twintig minuten meerderde Ernie weer wat zeil om vaart te houden. Tien minuten later kwam de tweede squall en zo volgde er ieder half uur een squall deze nacht. Ondertussen tolde de Gabber alle kanten op door de wisselende windrichting in een klotsende zee, een moment lagen we zelfs weer op retour koers naar Mindelo. Pas in de vroege ochtend is het weer stabiel in de atmosfeer en vervolgen we onze koers naar Frans Guyana, de vorderingen deze nacht waren bedroevend, slechts 15 Nm.

.

133=171212==13:45UTC====Positie:=09=22N==043=40W=Atlantic=Ocean=571Nm=naar=Frans

Gisteren sloten we dag af met twee verloren dorades en een prachtig schouwspel van jagende dorades achter onze lokaasjes. Meestal vissen we met slechts één lijn, maar gisteren hadden we er twee uitstaan voor een vergelijkend waren onderzoek. Erik maakt z'n lokaasjes zelf en we hebben ooit een setje van 8 plastic inktvisjes gekocht. Sinds gisteren is het bevestigd dorades lusten ze allebei. Het was een heel gevecht om beide lijnen binnen te halen, Ernie hielp steeds enthousiaster wordend mee. De vangst waren grote blauwe schichten door het water, afmetingen van een paar dagen eten. De eerste wist zich van de haak los te maken. Prima, hebben we meer tijd voor de andere. Vlak voor het binnen halen schoot de knelling van de RVS voorlooplijn los, plons vis en lokaas weg. Deze maandag morgen stond de vislijn al om 07:00 uur uit en nabij negen uur was het raak. De haspel rattelde af, met de lessen van gisteren in gedachten gingen we nu behoedzamer te werk. Eerst de vis moe laten worden, zwemmen maar, op de haspel zit nog ruim 100 meter lijn. Daarna alle voorbereidingen treffen, RVS vishaak van 75 cm klaar leggen, alcohol, grote mes uit de kajuit onder handbereik, volle puts zeewater. Ernie rolde een groot stuk fok in om de snelheid te verminderen. Een halfuurtje later kon Erik de vishaak in de langs de kuip hangende dorade slaan. Spartelen kon nog maar los raken niet meer. Eenmaal in het gangboord spoot Ernie de kieuwen vol met 96% alcohol, daar werd ie gelijk rustig van, in de kuip nog een dodelijke steek met het mes en het fileren kon beginnen. De vangst was een goud dorade van 100cm. Goed voor 2 keer vissoep, 1 sushi, 2x gebakken filetjes, 2x visschotel en alles natuurlijk voor twee personen. Voorlopig niet meer vissen, eerst de koelkast leeg eten en de komende dagen regelmatig de motor aan om voldoende stroom te hebben.

.

132=161212==14:15UTC====Positie:=10=05N==042=28W=Atlantic=Ocean=654Nm=naar=Frans

Vanmorgen werd Ernie niet door het kraaien van de haan gewekt maar door het gepiep van pilotwhales die rond de Gabber zwommen. Het dierenleven onderweg is relatief rustig. Natuurlijk zijn er de vliegende vissen en de vissen aan de haak. En ondanks dat we ruim 1500km verwijderd zijn van het vaste land zien we dagelijks vogels rond de boot. Zoals de verwachtingen aangaven is de wind vanacht afgenomen en de zee rustiger geworden. Met 4,5 knoop gaan we recht op ons doel af. Vandaag nog zon, maar de komende dagen moeten we ons voorbereiden op regenval. Vooral dinsdag en nabij de kust van zuid Amerika zal het regelmatig gaan regenen. In het zonnetje staan nu twee broodjes te rijzen die straks de oven in gaan. Eindelijk weer vers brood, de laatste dagen aten we crackers, muslie en havermout als broodmaaltijden. In de koelkast staat nog pompoensoep en straks hopelijk wat malse moten verse vis. De koelkast is een energie slurper en met de tropische daglengte en regelmatige bewolking is de energie balans niet in orde. Een windmolen had, zo voor de wind varend, geen oplossing geweest. Een sleep- of schroefas generator had het energie tekort eenvoudig kunnen aanvullen. En zo is er altijd wat extra te wensen.

.

131=151212==16:30UTC====Positie:=10=20N==040=50W=Atlantic=Ocean=746Nm=naar=Frans

Ons beestenwoorden spel heeft heel wat los gemaakt, binnenkort zullen we de inmiddels indrukwekkende lijst publiceren. Al een aantal keer werd ons gevraagd naar de zeilvoering. Op de homepage staat onder uitrusting genoemd dat we een set passaat zeilen hebben. Dit moet inmiddels zijn "hadden". In de overwegingen wat nemen we mee bij vertrek, hoe vaak en wanneer gaan we het gebruiken, hebben de 4 extra zeilen en twee verstagingen het verloren. Nu na 2,5 jaar onderweg waren ze goed van pas gekomen, maar het alternatief dat we nu gebruiken bevalt ook prima. We hebben beide bomen gefixeerd uitstaan en de schoten van de rolfok zitten door de uiteindes. Zo kunnen we eenvoudig fok minderen en omzetten. De kotter staat uit aan de andere kant en zijn schoot loopt via een extra katrol die naar het uiteinde van de boom getrokken kan worden. De kotter erbij geeft betere trim en extra power. Zeilminderen kan nu vanuit de kuip gebeuren, de oorspronkelijke passaat zeilen zaten op leuvers en zeilminderen betekende toen een zeilwissel op dek. Het Nederlandstalige Maritieme netje heeft aanwas gekregen door vertrekkende boten vanuit Mindelo, er liggen er nog een paar dus het netje zal ook na onze aankomst nog wel aktief blijven. Op donderdagavond was het Lady's night. Ernie vervulde prima de rol van netcontroller aan boord van de Gabber en op de andere boten moesten de vrouwen zich inmelden. Het initiatief werd goed verwelkomt door de andere boten. Zelfs in Dordrecht meldde Anneke (xyl van PA2AV, sy-Lunde) en Anke (xyl van PA3DKT onder eigen roepletters PA3HFF, sy-Bodyguard) zich in op het aansluitende amateurnetje. Maar de emancipatie aan boord van de Dixbay moet verbeterd worden, "vrouwlief kon niet aan de zender komen ze stond aan de afwas." Volgende week een herkansing want Lady's night houden we erin.

.