008=190122=21:00UTC====Positie:37=13,95N==008=10,88W==Alte====================

Op de camperparkeerplaats bij Alferce maken we een praatje met andere camperaars. Het zijn Maatje en Peter, ze zijn al sinds november op pad en hebben een reisdoel. Ze zijn op zoek naar "Megaliten", dat zijn grote monumentale stenen zoals Menhirs, maar eigenlijk vinden ze alles uit de oude oudheid de moeite waard om te (be)zoeken. Al snel krijgt Erik van Maatje bij de koffie tips en locaties die het bezoeken waard zijn. Vandaag zijn we een wandeling gaan maken langs de Rota dos Menires nabij Sao Bartolomeus de Messines.
De 7,7km lange route is een rondloop pad langs verschillende "Megaliten" en "Necropoles" (graftombes) uit een periode van 4500 tot 6000 voor het begin van onze jaartelling. De Menhirs staan keurig langs het pad, maar naar de graftombes is het regelmatig zoeken. Ze zijn vanaf het hoofdpad met een pijl naar het struikgewas aangegeven. Een serie van zig-zag paadjes, gemaakt door bezoekers die ons voor gingen, brengt ons uiteindelijk bij de tombes, maar we vinden ze niet allemaal terug. Wonderlijk dat overblijfselen uit deze vroeg Europese geschiedenis niet beter gemarkeerd en beschreven worden. Ze maken deel uit van een Europees erfgoed en zijn ouder dan de Egyptische pyramiden.
Vandaag lijkt het alsof er meer bloemen in bloei staan. De amandelbloesems kleuren het landschap soms zacht roze en de narcissen staan nu ook her en der in bloei. We vinden zelfs een bloeiende orchidee, het is er een uit het geslacht van Ophrys, de spiegel orchideen. We houden het op de "bruine orchis" Ophrys fusca.
Ook komt de vertakte Asphodel (Asphodelus ramosus) regelmatig in bloei. Deze plant wordt al door de griekse dichter Hesiodos genoemd. In zijn gedichten groeien de planten in de hel en dienen ze als voedsel voor de doden. In Griekenland worden de planten nog altijd bij graven geplant. Op vochtige plaatsen vinden we de "Papier witte narcis" (Narcissus papyraceus) het plantje ziet er leuk uit maar stinkt helaas behoorlijk.

        
     
        


.

007=170122=21:00UTC====Positie:37=20,08N==008=29,28W==Alferce===================

We zijn voor een paar dagen neergestreken in Alferce, een klein dorpje nabij het meer bekende Monchique. De voorzieningen zijn hier geweldig. Gratis parkeerplek, water, BBQ, bankjes, mogelijkheden voor afstort riool- en grijswater en in het dorp is een klein openbaar zwembad. Voor dat laatste vinden wij het nog wat te koud.
's-Nachts horen we regelmatig het roepen van bosuilen, als je op de foto hiernaast klikt hoor je onze geluidsopname. Het zijn twee uilen die op elkaar reageren. Overdag maken we wat wandelingen in de buurt, dat is flink stijgen en dalen dus grote afstanden maken we niet. De bossen zijn allemaal aangetast door de flinke bosbranden die hier waren in 2018. Overal zien we zwart geblakerde stammen of afgebrande stompen. De kleine struiken groeien weer alsof er niets gebeurd is en ook de kurkeiken staan volop in blad ondanks hun zwarte basten. Her en der komen we huisjes tegen, eerst denk je een verlaten bouwval, maar het zijn allemaal huizen met brandschade. Aan de muren zie je geen roet meer, waarschijnlijk er af gespoeld door de regen, maar de ingestorte daken laten nog resten zien van zwart verkoolde balken. Langs de weg vallen ons nu ook plots de verbrande verkeers borden op, slechts verblakerde verfresten verraden dat het ooit een verkeersbord was.
Deze morgen kwam er een klein oud Portugees busje aanrijden, Erik dacht eerst een lokale camperaar. Maar nee, het was een vrouwtje dat vers brood kwam bezorgen. Het brood is zonder bakvorm gebakken, een traditionele "Pao Alentejano", de vorm is een grote bol met nog een knobbel er boven op. De korst is knapperig hard en het deeg luchtig.



     
     


.

006=130122=21:00UTC====Positie:37=07,57N==008=31,50W==Ferragudo=================

We trekken nog niet richting Spanje, de temperaturen in de Algarve zijn aangenamer en we hebben de tijd. Gisteren was Erik zelfs even virtueel in Nederland. De studenten van de hogeschool Aeres, die hij deze zomer begeleide bij hun onderzoek naar de biodiversiteit op het volkstuinpark, gaven een presentatie over hun onderzoek op school. Voor de studenten was de presentatie een examen onderdeel en daarom kon deze symposium dag voor hen wel doorgaan ondanks de beperkende Corona maatregelen. Helaas zonder fysiek publiek, maar online was het ook te volgen. Het was goed om te zien hoe een hele opleiding jongeren enthousiast over biologisch veldwerk presentaties hield. Binnen het thema "Beheren of beheersen van de Natuur" waren er 6 presentaties, in 3 andere zalen waren parallel nog eens 19 presentaties.
Erik volgde de presentatie op de parkeerplaats van de supermarkt Continente via de als "hotspot" ingestelde mobiel op zijn laptop. De tijden zijn veranderd, vroeger gingen we voor internet naar een cafe of self-service wasserij.
Ook de zelf-service wasserijen zijn veranderd, tegenwoordig vind je overal keurige grote machines nabij benzine pompen of grote supermarkten. Terwijl Erik het symposium volgt doet Ernie de was bij zo'n serie self-service machines.
Nabij Tavira overnachten we op een kleine parkeerplaats aan de rand van het dorpje Sta.Luzia. We staan er met nog 5 campers semi illegaal, maar niemand tot overlast. Aan de overkant van de weg begint de boulevard richting dorp met tal van restaurantjes en lege toeristen accomodaties. Het is laag seizoen en Corona dus erg stil, maar zomers zal het hier een drukte zijn met badgasten voor het 11km lange strand van Praia de Ilha de Tavira. Boven de deuren van de huizen zien we veel afbeeldingen van Sta.Luzia. Gelukkig is het straatbeeld en het tegelwerk lieflijker dan het verhaal waarom Luzia een heilige werd. Ze weigerde als Christen meisje te trouwen met een heiden, ze verdeelde haar bruidschat onder de armen en wees haar aanbidder af. In haar tijd was het nog gebruikelijk om mensen te vervolgen op grond van hun levensovertuiging. Helaas voor haar waren de Christenen toen in de minderheid. Na een paar wonderen zoals; met een ossenstel niet uit de rechtzaal te slepen en niet in de fik te krijgen ondanks de aangesjouwde takkenbossen vond ze toch de dood door een zwaardsteek door de hals. Het meisje was echt vasthoudend in haar overtuiging geweest, al eerder had een heiden haar ten huwelijk gevraagd, ze had van die mooie ogen complimenteerde de jongeling haar. Daarop stak ze haar ogen uit en liet die bij de heiden brengen, "meer dan dit krijg je niet van me", desondanks bleef ze toch nog ziende door het leven gaan. Alles naar waarheid doorverteld sinds het jaar 290 na Christus. Daarom zie je in de afbeelding een zwaard liggen en op het schaaltje in haar hand liggen d'r ogen.
Ze is wel de enige heilige die terug te vinden is in het geloof van de de Lutherse gemeenschap in Scandinavie. Daar brengt ze het licht terug ten tijde van de winter zonnewende en het Joelfeest. Als ze wist dat ze tegenwoordig nog zo verbonden is met heidense riten zou zich in haar graf omdraaien, ook al liggen haar botten als relikwien verspreid over meerdere kerken in Europa.

   


.

005=110122=14:00UTC===Positie:37=13,95N==008=10,88W==Alte======

Via de campercontact app vinden we een camper parkeerplaats vlakbij Alte. Het uitzicht is prachtig naar het zuiden over de heuvels die begroeid zijn met sinaasappel bomen. Het dorpje zelf ligt op loop afstand en beneden in het dal is de verfrissende waterval van Alte. Het dorp is bekend om zijn bron en de daaraan gebouwde waterwerken. Vroeger als badplaats en zoetwater voorziening, tegenwoordig een plek voor verkoeling in de zomer. In het dorp is een soort van gracht gemaakt met sluisschotten waarmee het water niveau geregeld kan worden. Nu in de wintermaanden stroomt er maar een smal beekje door het dorp en is het rustig. De parkeerplaats ,waar we met de camper staan, doet vermoeden dat het een drukte van belang is in de zomermaanden. Er is plaats voor meerdere autobussen.
In het dorpje is het geboorte huis van de dichter "Candido Guerreiro" en je kan er een wandeling maken langs de plaatsen die hem geinspireerd hebben.

   

       


.

004=090122=21:00UTC===Positie:37=07,57N==008=31,50W==Ferragudo======

Na de koffie hebben we afscheid genomen van Ed en Sophia en trekken we op ons gemak verder. Na het servicen, water tanken en grijs (gootsteen) en zwart (toilet) water lozen, van de camper appen we met Jacob van de volkstuin die hier in de Algarve een huisje heeft. Voor morgen staat er een ontmoeting op het programma.
Nu staan we langs het strand bij Ferragudo. Het is een semi illegale standplek. Er staan wel meer dan dertig campers verspreid over de vlakke stukken die er te vinden zijn, waaronder veel Nederlanders. De Portugezen gebruiken dit gebied als parkeerplaats bij strandbezoek of als ze gaan vissen. We stappen zo vanuit de camper het strand op en zien de geankerde zeilboten liggen en de visboten die af en aan varen. De ondergaande zon straalt de laatste warmte de geopende camperdeur binnen.
De laatste nachten daalt de temperatuur in de vroege ochtend tot onder het vriespunt, dus het kacheltje gaat weer regelmatig aan. We hebben de gasfles daarom vandaag helemaal gevuld. De drukmeter van de fles stond in het rood, maar hoeveel gas er dan nog in de fles zit wisten we niet. Dat kon nooit veel zijn dachten we, dus opende we de kraan van de gasfles om hem helemaal leeg te laten lopen. Oeps er zat dus nog wel een aardige voorraad in. Een kwartier lang sissen en een bevroren fles waren het resultaat. Ook goed om te weten dat we dus nog wel een tijdje vooruit kunnen met een meter in het rood. Een ander voordeel was dat we nu met een gerust geweten 20 liter gas konden tanken.



.

003=080122=21:00UTC===Positie:37=06,56N==008=48,32W==Barao=de=Sao=Miguel======

Gisteren zijn we met de camper naar Ferragudo gereden om koffie te gaan drinken bij de Senang aan boord. Jean-Pierre en Vara lagen daar voor anker, op de plek waar we zelf ruim 11 jaar geleden voor anker lagen. Toen kregen wij van Ton en Anneke bezoek (Lunde) die met de camper aan het rondreizen waren. Het was een gezellig weerzien na jaren en we kletsen een deel van onze zeilavonturen bij. Daarna lopen we nog wat door Ferraguda. In het voormalig authentieke vissersdorp is door het toerisme veel veranderd. Er zijn de nodige uitbreidings wijken met vakantie appartementen en veel gerestaureerde huisjes voor de verhuur in het dorpje.
Vandaag was de grote verhuizing voor Ed en Sophia. De zelfgebouwde caravan, de Waku Waku, moet verplaatst worden naar zijn definitieve plaats naast de kas. Een paar buurmannen en Erik helpen bij het duwen en trekken, met wat passen en meten staat de caravan al snel op zijn nieuwe plaats. Sophia heeft een heerlijke pinda soep gemaakt voor de verhuizers en we genieten van de warme zonnestralen tijdens de lunch. Daarna is Ed nog even aan het klussen om de caravan stevig waterpas te zetten. Aan het einde van de middag kunnen Ed en Sophia tevreden toosten op de geslaagde verhuizing.
Wij maken nog een laatste wandeling door de vallei om de schade door de hevige bosbrand van 1,5 jaar geleden te bekijken. Overal staan zwart geblakerde bomen in het landschap, de ondergroei is alweer groen en de kurkeiken hebben al weer blad. De natuur lijkt snel te herstellen van de vernietigende brand.
Morgen reizen we, na ruim 2 weken, weer verder. Vanaf nu gaan we op ons gemak richting Spanje om de broer van Ernie te bezoeken die daar op vakantie is.

           


.

002=030122=21:00UTC===Positie:37=06,56N==008=48,32W==Barao=de=Sao=Miguel======

Alle dagen wordt er lekker gegeten en wisselen we recept ideen uit. Ernie heeft weer de nodige ideen bij geschreven in haar recepten boekje. Vandaag werd er door Ernie en Sophia bananenbrood gebakken in de Omnia. De Omnia is een ovenpan voor op het fornuis. De temperatuur regeling is altijd even opletten, eerst op hoog vuur circa 5-10 minuten goed warm maken daarna op laag vuur de temperatuur handhaven.
De belangrijkste ingredienten van bananenbrood zijn overrijpe bananen, bloem, eieren, bakpoeder wat suiker en een weinig zout. Vervolgens kan je met allerlei toevoegingen lekkere creaties maken. Vandaag gingen er wat gemalen pinda's, rozijnen en geraspte sinaasappel bij. Maar kokosrasp, stemgember, amandelmeel kunnen ook een leuke smaak maken of rozijnen geweld in drank.
Omdat er overrijpe bananen in verwerkt worden is het een prima recept voor aan boord in de tropen vooral ook omdat er geen vocht (melk of water) in gebruikt wordt. Het eindresultaat heeft door de extra toevoegingen meer weg van een smakelijke cake dan van brood. Als je het slechts bij banaan en bloem houdt wordt het meer een zoetig brood.

        


.

001=010122=21:00UTC===Positie:37=06,56N==008=48,32W==Barao=de=Sao=Miguel======

Ook bij ons in Portugal is het nieuwe jaar begonnen. Niet alleen omdat het leven hier rustiger verloopt, maar vooral omdat Portugal meer naar het westen ligt was het een uurtje later dan in Nederland. Van familie en vrienden ontvingen we dus al om 23 uur lokale tijd de beste wensen voor het nieuwe jaar.
Sophia had heerlijke oliebollen gebakken en Ernie een vissalade, met knabbels en babbels kwamen we de avond door. Ook speelden we voor ons het nieuwe spelletje "SET". Om twaalf uur was er een mooi vuurwerk te zien vanuit het dorp. Dat was het enige knallen dat er was, verder was het heerlijk rustig. De buren van een paar landjes eerder in de vallie hadden een gezellig samenzijn georganiseerd met bevriende camperaars. Er was live muziek en geroezemoes van spelende kinderen. Een bijzondere manier van leven voor jonge mensen is het hier in de vallei. Zonder voorzieningen als stromend water, electra en riool houdt hun "off-grid" leventje het midden tussen wild kamperen op eigen grond en een zigeuner bestaan.

     


.

014=291221==21:00UTC==Positie:37=06,56N==008=48,32W==Barao=de=Sao=Miguel======

Tegen zonsondergang is het een herrie van jewelste op het landje. Een tiental ingegraven insecten maken met hun lawaaige lokroep een einde aan de stilte van de overdag zo rustige valei. Het geluid is fel, intens en continue. Waar de diertjes precies zitten is lastig te bepalen, maar daar had Ed weer een oplossing voor. Gewapend met spade, plastic bakje en een stuk slang gingen Ed en Erik op lawaaimakers jacht.
Door het uiteinde van de slang bij je oor te houden en te richten met de andere kant kan je goed bepalen waar het lawaai precies vandaan komt. De diertjes zitten ingegraven en houden zich schuil in hun holletje. De holletjes blijken ondiepe gangen te zijn van circa 2 cm doorsnede die voornamenlijk horizontaal onder de vegetatie gaan. Bij de ingang zijn twee opgemetselde poortjes te vinden ontdekken we. Als je de slang voor een bewoont gaatje houdt heb je gelijk een gehoor beschadiging te pakken zo intens is het lawaai.
Na twee avonden hebben we eindelijk succes, we vangen een Veenmol (Gryllotalpa gryllotalpa) het beestje is circa 6 cm lang. En eenmaal gevangen maakt ie geen lawaai meer. Als alle beestjes bezig zijn is het achtergrond lawaai dat ze maken ruim 75dB (vergelijkbaar met een lawaaig schoolplein of snelweg) de piek frequentie is circa 3,15kHz. Gelukkig duurt het lawaai maar beperkte tijd, 2 uur na zonsondergang keert de rust weder. Voor de liefhebbers is hier het door ons opgenomen geluid van een veenmol te beluisteren.



.

013=281221==21:00UTC==Positie:37=06,56N==008=48,32W==Barao=de=Sao=Miguel======

In Portugal zijn er, net als in Frankrijk en Spanje, verschillende tolwegen. Bij de ANWB sloegen we een "tolweg-kastje" af omdat we over niet tolwegen zouden gaan rijden en we dachten dat we terplaatse wel zouden kunnen betalen. Maar helaas in Portugal zijn er ook "electronische tolwegen" zonder kaartjes of slagbomen. Slimme camera's registreren daar je kenteken en schrijven automatisch de gereden kilometers af van je tegoed. Als je geen tegoed hebt sturen ze de rekening door naar je huis adres. Klinkt vriendelijk, maar er komt een boete bij van 10 tot maximaal 50 keer het bedrag van de rekening met een minimum van Euro 25,-. Toen wij Portugal binnen kwamen ging het gelijk mis, we zaten direct op een electronische tolweg. Waren we eerst blij verrast dat er nergens een betalingsmogelijkheid kwam, zijn we na bovenstaande informatie toch plots bezorgd.
Volgens de meest gangbare informatie bronnen is achteraf betalen niet mogelijk dus dreigden we vast te zitten aan een boete. Gelukkig wist Sophia raad. Je kan in Portugal "tolweg tegoed prepaid kraskaartjes" kopen waarbij het mogelijk is om de datum van ingang te "antideren", vroeger in te laten gaan. Dat klonk als een makkelijke en goede oplossing. Bij eerste gelegenheid na de feestdagen stonden we bij het dichtsbijzijnde postkantoor om de kraskaartjes te kopen. Daar nog even uitgelegd wat we wilden. Prima plan, moet je bellen met de tolweg organisatie en we kregen een telefoonnummer. Na telefonische uitleg weer een ander telefoonnummer en we waren met de goede afdeling verbonden. Hier weer uitleg van het plan, geen probleem was de vriendelijke reactie. Geeft u het kenteken, uw naam en de krascodes maar door. Even wachten en de mevrouw kwam weer aan de lijn met "bedankt voor het wachten", "ik zie dat u voor Euro 15,09 heeft uitstaan aan tol". De Euro 30,- die we aan krascodes hadden door gegeven waren dus ruim afdoende.
Voor Portugees sprekende mensen is bovenstaand relaas een goede oplossing. Gelukkig hadden wij de hulp van Sophia die een aardig woordje Portugees spreekt, anders was het vast niet gelukt. Na afloop van dit avontuur trakteren we ons opgelucht en voldaan op koffie met Portugese lekkernijen als "pastel de nata", "pasteis de bacalhau" "samossa's" en "croquetes de carne".

  


.

012=261221==21:00UTC===Positie:37=06,56N==008=48,32W==Barao=de=Sao=Miguel======

Op een landje is altijd wat te doen. Iedere dag doen we een beetje van de klussen waar Ed en Sophia nog niet aan toe zijn gekomen. Erik snoeit dagelijks een stukje van de braamopslag op de grens van het perceel zodat deze niet verder dan de greppel komt. Met de regen van de laaste nachten zijn de buffertanks die de regen verzamelen vanaf het dak van de kas flink vol gelopen. Hoogste tijd dus om de water voorraad voor de zomer maanden aan te gaan leggen. Ernie tapt tientallen 5 liter vaten vol die Sophia vervolgens opstapelt onder een tegen UV beschermend stuk dekzeil.
In de zomermaanden valt hier nauwelijks water en de boompjes die op het landje staan hebben wel vocht nodig. Een buurvrouw van wat verderop komt wekelijks om met de 5 liter waterflessen de jonge aanplant water te geven. Haar noeste arbeid heeft er voor gezorgd dat de meeste boompjes het hebben overleeft de afgelopen jaren.
Lunchen doen we als het even kan in de buitenlucht. Verse salade, portugese kaasjes en soms een wijntje erbij. 's-Avonds koken we om de beurt en nu met de feestdagen wat uitgebreider. Het leven is goed op het Portugese platteland.
Gisteren zijn we onze LPG-gasfles gaan vullen en de cassette van ons toilet gaan legen. In Sagres is bij de Intermache een gratis service punt voor campers. Helaas was het gasvullen net de andere kant op bij een BP station nabij Lagos. De grote camperplaats, goed voor ruim 100 campers, bij Lagos was gesloten en de service punten met hekken afgesloten.
In dit gebied zijn voorlopig geen nachtvorsten dus ons gasverbruik is beperkt tot eten koken en de afwas, dan doen we doorgaands circa 3 maanden met een gasfles is onze ervaring. Helaas moeten we de cassette van de toilet ieder 2-3 dagen legen. Die tripjes combineren we dan met boodschappen en een keer de was doen.

     


.