064=010814==13:00UTC=Positie:13=31,9S==71=57,5E==Cusco======

's-Middags gaan we naar de oude binnenstad en lopen langs de hoogte punten van historisch Cusco. Later deze week komen we er wel terug op ons gemak. Tijdens koffie drinken komen verkopers langs met schilderijen, handwerkjes en kalabassen. Na een gezellig spel van onderhandelen en kletsen met twee van die dames kopen we een mooi bewerkt kalabas. Daarna lopen we over de markt en nemen foto's van de twaalfhoekige steen die in een van de oude Inca muren te zien is. Marsha en Maarten nodigen ons uit voor een etentje in hun favoriete restaurant en we besluiten de dag met een heerlijke maaltijd bij "Baco". We nemen als aperatief de lokale "Pisco sour", als hoofdmaaltijd wordt er gekozen voor Argentijnse biefstuk, salade met kip en Alpaca bout met wasabi saus. Voor een toetje hebben we geen van allen nog een gaatje over.

       
       


063=010814==13:00UTC=Positie:13=31,9S==71=57,5E==Cusco======

Lima is het land waar oorspronkelijk de aardappel vandaan komt, op de markt zie je dan ook een veelheid aan verschillende soorten verse aardappels. Naast aardappels is het ook het land met veel maissoorten, een grote productie van de drugs cocaine, cavia eters, vrouwen met hoedjes en kleurijke draagdoeken en natuurlijk de Inca cultuur. Op de markt zochten we laurier blaadjes voor in de soep, toch maar even vragen wat er in het zakje zit, dat waren dus verse coca bladeren om te kauwen of thee te zetten. Eh, nee we zoeken blaadjes voor in de soep, helaas niet bij deze verkoopster. Even later vonden we ze bij een ander kraampje. Zaterdag hebben we de werkplekken van Marsha en Maarten bekeken. Marsha zit op het kantoor van Tucan travel waar ze "taylor made" (op de persoonlijke wensen afgestemde) reizen samensteld voor bezoekers van Zuid-Amerika (Brazilie, Argentinie, Peru, Chili, Antartica, of waar de klant maar naar toe wil). Maarten heeft ook een bureautje op kantoor maar zit liever op de "truckpark" (werkplaats) waar het onderhoud aan de vrachtwagens gebeurt door de chauffeurs en lokale monteurs. Hier is hij meer nodig als "fleetmanager" om beslissingen te nemen over reparaties en onderhoudsklussen. Het contact met de wagens die onderweg zijn gaat veel via smartphone met Skype en Facebookberichten, dat kan ook prima vanaf de werkplaats. Op de weken durende tochten die met de wagens gemaakt worden over vele duizenden kilometers en matige wegen is goed onderhoud van groot belang om alle toeristen op tijd van A naar B te krijgen. De monteurs op de werkplaats zijn echte alleskunners, ze maken nieuwe bumpers, schermpjes voor de lampen, carroserie spuiters, electronica kenners, lassers, motorblokken en versnellingsbakken worden zonder moeite uit en in elkaar gezet.

.

062=010814==13:00UTC=Positie:13=31,9S==71=57,5E==Cusco======

Bij aankomst in Cusco staan Maarten en Marsha ons op te wachten op het busstation. Een korte taxi rit brengt ons naar hun leuke appartement in de wijk Ttio. Hun huis ligt buiten het toeristen gebied, op loop afstand is er een dagelijkse markt en supermarkt en wat verder lopen is er de grote markt Molino. Een taxi brengt je voor 5 Soles (€ 1,35) naar de oude binnenstad. Met onze reis naar Cusco zijn we de evenaar gepasseerd en zitten nu 13,5 graad op het zuidelijk halfrond. Ook zijn we flink gestegen in hoogte, leven we normaal op zeeniveau hier in Cusco zitten we op 3360 meter hoogte. In Europa moet je voor die hoogte naar de Alpen en ligt er dan meestal sneeuw. De hoogte is behoorlijk wennen, de luchtdruk is er lager en dus ook de hoeveelheid zuurstof die je inademt. Als we traplopen lijken we hijgende bejaarden en we zijn niet helemaal fit omdat ons lichaam druk bezig is om meer rode bloedlichaampjes aan te maken. Voor ons is het hier een hoogte stage, over een paar dagen moeten we er aan gewend zijn.

   

.

061=010814==13:00UTC=Positie:13=31,9S==71=57,5E==Cusco======

De volgende ochtend kunnen we even aan Lima snuiven voordat we met de bus verder reizen naar Cusco. Erik kiest voor een lokaal ontbijt en noemt iets onbekends op van het ontbijt menu. Het blijkt een flink bord rijst met bouillon van buikspek en blokjes aardappel te zijn. Ernie doet een betere keuze met een broodje kaas. Het afrekenen is Afrikaans vrolijk, voor nog geen Euro 3,00 hebben we ontbeten. We wandelen naar Plaza de major, drinken een koffie in het authentiek cafe Cordano en dan is het klaar maken voor vertrek met de bus. De busrit is met Cruz del sur en duurt 21 uur volgens de planning. De route gaat eerst zuidwaarts pal langs de kust, helaas is die niet erg fraai om te zien. Na circa 6 uur rijden we landinwaarts het Andesgebergte en inmiddels de duisternis in. Onderweg krijgen we een warme vliegtuig hap, onbijtje, zitten in luxe stoelen met ongekend veel beenruimte, videootje, muziek en zelfs electronische boeken. Na een nacht niet te hebben kunnen slapen rijden we als het licht wordt door een prachtig ruig landschap op een dusdanig bochtige weg dat Ernie en meerdere andere passagiers moeten overgeven. Met Cusco bijna in zicht is er een wegopbreking en moeten we 2 uur wachten. Ondanks dat er geen noemenswaardige bebouwing in de buurt is zijn er uit het niets allerlei handelaartjes te voorschijn gekomen met frisdrank, fruit en hele maaltijden. We zijn natuurlijk niet de enigste bus die stil staat en de wegopbreking is een serieuze die er de komende weken nog wel is. De busreis is ons niet echt goed bevallen en als we terug gaan naar Lima pakken we het vliegtuig hebben we al besloten.

   
   

060=010814==13:00UTC=Positie:13=31,9S==71=57,5E==Cusco======15:43 3-8-2014

Het klinkt wat vreemd misschien van ons als zeilers die altijd onderweg zijn, maar we zijn op vakantie in Peru. Loud van de Rafiki heeft ons een paar dagen geleden naar het vliegveld gebracht in Curacao. De vliegtrip van Curacao naar Medellin (Columbia) begint met 1,5 uur vertraging terwijl de vlucht zelf slechts anderhalf uur is. We moeten lang wachten op onze volgende vlucht naar Lima in Peru, er is een tijdverschil wat we niet snel door hebben en zodoende zitten we ruim 4,5 uur te vroeg in de vertrekhal. Na weer een vertraging van ruim een uur vertrekken we, helaas wil na de landing de deur niet open en met ruim 2 uur vertraging ontmoeten we onze taxi chauffeur die Marsha voor ons geregeld had en rijden we naar het gereserveerde hotel.

.

059=200714==18:00UTC=Positie:12=04,9N==068=51,8E==Spaanse=water=Curacao=====

Op een terrasje in de stad ontmoeten we Ramfis julia. Hij schat ons in als toeristen die een weekje Curacao doen en vraagt of we een minuutje hebben. Als Erik zegt dat dat wel erg kort is moet hij lachen en schuift bij ons aan tafel aan. Hij werkt als inspreker van reclames en aankondigingen bij de radio en geeft een demonstratie van zijn rappe praat door de megafoon. Dat trekt ook klanten naar het cafe waar we nu zitten. Hij praat honderd uit over de toestand in Curacao, volgens hem heeft Nederland te lang gezegd dat ze het goed deden hier op het eiland. Nederland had harder de waarheid moeten spreken, want zo goed gaat het niet, kijk maar naar de schietpartij op het vliegveld. Nederland is te goed gelovig en te vrijgevig geweest. En kijk om je heen, wat zie je ? Alleen maar vrouwen met kinderen, ik vraag je, waar is die man, vader, kostwinner ? .. eh werken, opperen wij.. Nu moet hij weer lachen, werken ? nee dat doen de mannen hier niet. Een kritisch kijkje op de samenleving van Curacao zo tijdens een verkoelend drankje. Vanuit het cafe krijgt hij een aluminium pakje aangereikt, er zit Tutu in. "Dat is lekker, moet je eten met vis" zegt hij tegen ons, wacht maar even, ben zo terug. En even later schept hij wat gekruide vis uit zijn lunchbakje bij de Tutu voor ons om te proeven. Inderdaad smaakt het prima. De Tutu is zoetig, gemaakt van bonen en kokos en de combinatie met kruidige vis is heerlijk. Ramfis tipt ons om bij Zus op Plasa Bieu (lokale markt) hier naar te vragen, ook de Funchi Piscadoro filet (maismeel met vis) of Yuana stoba (gestoofde leguaan) vindt hij aanraders. Ook hij vindt het jammer dat deze lokale kost steeds minder op het eiland te koop is, iedereen eet nu hetzelfde bij de grote ketens als KFC, McDonald of Subway. Voor wie het thuis zelf wil maken hierbij een link naar recepten van Curacao.

Dagelijks komt om 10:00 uur de gratis boodschappen bus van de supermarkt Vreugdenhil voorrijden om de zeilers naar de winkel te brengen. Op verzoek kan je ook iets eerder uitstappen om de wasserij, Budget marine, Island waterworld of Napa te bezoeken. Na anderhalf uur boodschappen wordt je dan weer thuis gebracht. Deze service is er ook voor de toeristen bij Papegayo en natuurlijk voor de lokale bevolking die in andere wijken woont. Vreugdenhil is een goed gesorteerde supermarkt met veel herkenbare Nederlandse producten uit het assortiment van de Spar. Meneer Vreugendenhil loopt nog dagelijks in de zaak en heeft tijd voor klanten en personeel met een vriendelijk praatje of advies. In de winkel werken een overvloed aan mensen, vakkevullers, bediening bij brood/vlees, inpakkers en natuurlijk in het restaurant. Aan boord van de Gabber is de "BateauGabber" wijn vanuit het gistvast overgegoten in flessen voor rijping en bezinking. We hebben 9 liter huiswijn kunnen bottelen. De harde wind (+6Bft) maakt het niet aantrekkelijk om de Gabber te verlaten. Ernie vermaakt zich met haken en haken, Erik klikt de tijd weg achter internet en tussendoor wat klusjes aan de motor. Ton van de True blue heeft met zijn infrarood thermometer een pijnpuntje ontdekt bij de koelvloeistofpomp en was tevreden over hoe de motor aanslaat en loopt. Toen hij de pomp los maakte bleek er behoorlijk wat roestige aanslag in het koelvloeistof systeem te zitten. Raar want we gebruiken altijd koelvloeistof dat roesten moet tegen gaan. Daarna hebben we alle koelvloeistof uit het blok laten lopen. Vervolgens radiator schoonmaak spul gekocht en dat laten rond draaien in het motorblok, daarna weer spoelen met zoetwater en weer geheel laten leeg lopen. De roestige aanslag moet nu verwijderd zijn vanuit de koelkanalen. Tot slot nieuwe koelvloeistof erin, deze keer een kwaliteit die geschikt is tot -25 Celsius. Klinkt wat overdreven hier in de tropen maar ook de kooktemperatuur ligt hoger en de anti-oxidatie werking is sterker. Een ander pijnpuntje was de beluchting van het buitenwater circuit, hier zat een T-stuk in met koperen buisjes met kleine diameter (7,5 mm). Dat hebben we nu vervangen door een T-stuk met bredere diameter (9,5 mm) en slangtuiles waar slangen van 12,7 mm oppassen.

           

.

058=180714==13:00UTC=Positie:12=04,9N==068=51,8E==Spaanse=water=Curacao======

Terwijl de wereld om ons heen steeds gekker wordt genieten wij van tropisch Curacao met de broer van Ernie en zijn familie. De schietpartij op het vliegveld is voor de lokale bestuurders en journalistiek aanleiding om te discussieren over ingrijpende maatregelen, verantwoordelijkheden, beperkte middelen en vooral maar te praten en te praten. Er is geen nieuws over de inspanning van de politie die achter de daders aan zit, terwijl de vechtende drugsbendes met naam en bijnamen bekend zijn. Op dit eiland met slecht 150.000 inwoners is het verbazend goed verblijven voor zowel toeristen als criminelen. Net als de lokale bewoners en duikscholen sluiten we de auto niet af als we gaan duiken, braakschade wil je er niet bij hebben. Bevriende zeilers zijn bestolen van het voorwiel van hun 3 dagen ervoor aangeschafte mountain bike. De fiets stond op slot naast het hokje van de 24-uurs bewaking. Navraag bij de bewaker resulteerde in een lacherige reactie "het zal 's-nachts wel gebeurd zijn". In dit deel van het koningsrijk schijnt de zon iedere dag, maar trots en blij om een beetje in je Nederland te zijn wordt je hier niet. Om de paar dagen maken we met Jan-Willem en familie een duikje. De tugboat is een klein wrak van een sleepboot dat op 6 meter diepte ligt, een prima duikstek voor neef Sem. Op Youtube staat een filmpje van onze duik Tugboat duik filmpje. Een wrakduik op de Superior producer deden we in de avond schemering met zijn drieen (JW, Ernie, Erik). Dit wrak ligt op 30 meter diepte en het dak van de stuurhut op 23 meter. Bij aankomst op het wrak zwom er een groep spaanse makrelen, de grootste was ruim 1,5 meter. Nieuwsgierig als ze zijn kwamen ze ook even polshoogte nemen bij ons, daarna verdwenen ze de diepte weer in. Het 60 meter lange wrak ligt er sinds 1977, de boot maakte na belading slagzij en werd snel uit het havengebied getrokken en zonk keurig naar beneden op zo'n 50 meter uit de oever. De dagen na het zinken is het wrak geplunderd door iedereen op het eiland die maar duiken dacht te kunnen. Nu ligt het er als een leuke duikstek.

   


.

057=120714==13:00UTC=Positie:12=04,9N==068=51,8E==Spaanse=water=Curacao======

Alle dagen staat er hier een forse wind van +6Bft. Voor de energie balans van de Gabber is dat prima, de windmolen draait overuren en vanaf 10-11 uur in de ochtend zitten de accu's mutje vol. Maar nu Nederland niet door is naar de finale kijken we minder TV overdag en weten we ons geen raad met de over capaciteit aan energie. Nadeel van de harde wind is dat er hogere golven staan op het Spaanse water, hierdoor is vooral de terugtocht met de bijboot naar de Gabber een nat gebeuren. We kleden ons meestal zoveel mogelijk uit en bij aankomst is het dan gelijk een zoetwater douche nemen om van al het zout af te zijn. Al een tijdje hebben we ongedierte aan boord. Regelmatig zien we snuitkevertjes over de vloer kruipen en als er iets kriebelt op ons lijf is het een snuitkever die gezelschap zoekt. We dachten de bron gevonden te hebben in een door Erik zelf gemaakte ketting gemaakt met tamarinde pitten uit Senegal. Vandaag ontdekten we echter dat de voorraden droge bruine bonen, erwten en mais korrels uit Trinidad het thuis waren van deze kevertjes. Ondankst de twee lagen plastic konden ze toch ontsnappen en de rest van kajuit en voorraden verkennen. Vanmorgen kregen ze zwemles van Ernie, de voorraden gingen overboord inclusief snuitkevers. Met neef Sem (10 jaar) en Jan-Willem hebben we een duikje gemaakt bij de tug-boat (wrak van een kleine sleepboot). Dat ging prima en we plannen meer duikjes voor de komende dagen. Sem heeft in Nederland zijn PADI junior brevet gehaald en keek zijn ogen uit in het heldere warme water met de vele vissen. Dat was nog eens wat anders dan de oefenduiken die hij al in Vinkeveen maakte. Nog een kleine week en dan zal hopelijk onze watermeloen-druiven-wijn klaar zijn. We zijn benieuwd, we maakten meestal wijn met pakken sap als basis, nu dus voor het eerst met vers fruit. De meeste alcohol komt van de toegevoegde suiker, ruwe rietsuiker in dit geval, die door de gist wordt omgezet in CO2 en alcohol. De wijn borrelt al iedere dag, straks is de beurt aan ons met een lekker eigen gebrouwen wijntje.

   

.

056=080714==11:00UTC=Positie:12=04,9N==068=51,8E==Spaanse=water=Curacao======

Was een weekje met de familie te kort, drie weken zonder Ernie is weer lang. Gelukkig is de bemanning van de Gabber weer compleet. Ernie heeft een fijne tijd gehad in Nederland en veel tijd met haar moeder doorgebracht terwijl Pa en haar tweelingbroer Mark met de Stad Amsterdam van Ibiza naar Harlingen aan het varen waren. Erik heeft nog geprobeerd radio contact te maken met de Stad Amsterdam maar helaas bleven de signalen wederzijds diep in de ruis en was een gesprek niet mogelijk. De intocht in Harlingen was een feestelijk gebeuren en dat bracht Pa en Ma ook weer samen die in 64 jaar nog nooit zolang uit elkaar waren geweest. Met een uur vertraging kwam Ernie aan op het vliegveld in Curacao waar ze werd ophaald door haar jongste broer Jan Willem, Erik en een vriend van JW. De volgende dag was gelijk weer feestelijk met de vijftigste verjaardag van Jan Willem. Met zijn allen (JW, Ilse, Daan, Sem, Willem en Patricia, Erik en Ernie) hebben we heerlijk geluncht en geklets bij Zest aan het strand onder een parasol en met een verkoelende wind. Ernie heeft in Nederland flink gehandwerkt en 3 omslagdoeken gehaakt, zie de foto's hieronder. Ze is nog niet uitgehaakt want de bagage zat vol met knotten haakgaren ! Natuurlijk ook de post uit Nederland en een nieuwe foto camera. Het is de Lumix TZ35. Onze oude (FX35) camera en de tweedehandsjes krijgen een voor een problemen, stof op de sensor, kapotte achtergrond verlichting. De nieuwe heeft een sterkere zoom (24-450mm), meer pixels, leuke foefjes maar ook de optie voor handinstelling en dat maakt deze compact camera tot een echte alleskunner.

       

.

055=270614==13:00UTC=Positie:12=04,9N==068=51,8E==Spaanse=water=Curacao======

De tijd gaat snel met de familie erbij in Curacao. We hebben de nodige uitstapjes gemaakt en morgen is het al weer afscheid nemen, een weekje is eigenlijk te kort. Met een gehuurde auto hebben we het eiland verkend, eerst een dag naar het Westen, richting Westpunt. Bij Jaanchie's hebben we lekker gegeten; draadjes vlees, zeebaars en garnaal, lambi en leguaan en wat geiten vlees om te proeven. Alles was bereid met vitamine L (Liefde), een echte vrolijke verkoper die Jaanchie. Onderweg nog stops gemaakt om Flamingo's te zien en een arend te fotograveren, het landschap was begroeid met cactussen, mimosa struiken en helaas bezaaid met zwerfvuil. Gisteren was een hele dag in het zee-aquarium, annex Dolphin Academy. Ma ging voor een Encounter en Pieter en Trudy voor een Swim met de dolfijnen, terwijl Erik foto's en film maakte. Om 11 uur startte het programma voor moeders en na de lunch gingen Pieter en Trudy het water in. Met de introductie filmpjes, uitleg etc..etc... waren we bij elkaar de hele dag zoet. Op Picasa staan de foto's en bij ons Youtube kanaal staat een filmpje. Tusssendoor was er nog gelegenheid om mee te doen met het "happy hour" bij restaurant de Pier, hier komen iedere donderdag de zeilers bij elkaar voor een praatje en de zeilers maaltijd. Iedere morgen ging Trudy nog voor het ontbijt naar het strand voor een zwempartij. En natuurlijk werden ook de nodige uurtjes doorgebracht op de schaduwrijke waranda waar meestal een verfrissend windje blies. Helaas miste ik wel het SSB radio netje met de toekomstige vertrekkers dat Dennis georganiseerd had op het clubhuis van de Dordtse Electronica Club. Ook het klussen aan de boot is aan de kant geschoven, dus we hebben nog geen nieuws over de heet lopende motor. Een paar flinke regenbuien hebben de bijboot gevuld die nog langszij hing, gelukkig waren Loud en Marlene dichtbij om de loosplug eruit te trekken zodat deze badkuip leeg kon lopen. Zaterdag de 12 en half jarige trouwdag van Pieter en Trudy gevierd met een lekkere maaltijd bij Fishalicious.

       
       
   
       

.

054=260614==13:00UTC=Positie:12=04,9N==068=51,8E==Spaanse=water=Curacao======

Ernie is al bijna twee weken thuis en mijn familie is inmiddels gearriveerd op Curacao. De vloer van de Gabber is in de meubelolie gezet, het koperwerk gepoetst, de startaccu uitgebouwd en een nieuwe ingebouwd, lijnen en ijzerwerk van dek verwijderd, 350 liter water ingenomen, wasje gedaan, etc...etc. Met "one job a day" (een klusje per dag) ben ik de afgelopen tijd hardwerkend doorgekomen. Tussendoor verder kennis gemaakt met de andere ankeraars op het Spaanse water en een keer in de vroege ochtend via de SSB een verbinding gemaakt met een zendamateur in Japan. Met Pieter, Trudy en moeders hebben we vandaag een dagje Willemstad gedaan. Dat was voor hen een stuk vermoeiender omdat ze de temperaturen niet gewend zijn. Gelukkig staat er een verkoelende wind, maar 30+ blijft gewoon erg warm voor ze. De bungalow in Papagayo waar we nu met zijn vieren verblijven is van alle gemakken voorzien. En vooral voor mij als zeiler vol met luxe; stromend water, douche, water closet waar je het wc-papier in kan doorspoelen, grote koelkast, eettafel en stoelen, een bed in een slaapkamer met airco, TV met Nederlandse zenders, koffiezetapparaat, waranda in de schaduw met kleurrijke vogels die we lokken met fruit, kortom volop genieten met de familie.

.

053=120614==13:00UTC=Positie:12=04,9N==068=51,8E==Spaanse=water=Curacao======

Donderdag is Ernie naar Nederland gevlogen en ben ik achter gebleven op de Gabber. Die middag kwam ook de Rafiki van Loud en Marlene aan en zijn er dus weer oude bekenden voor me. Vrijdag heb ik nog wat rond geslenterd door Willemstad en gegeten bij "Plasa Bieu" een markthal waar verschillende keukens eten maken. Veel mensen uit Willemstad halen of gebruiken hier de lunch, toeristen maken voornamenlijk foto's of gaan voor de herkenbare snacks. Jammer voor ze want er is veel lekkers. Ik nam weer een maaltijd zeeslak, die hier Karko heet. Als toetje een vruchtendrankje van mango bij een stalletje waar we al eerder geweest waren, leuk om een blik van herkenning te krijgen. Met Loud en Marlene vandaag de Gabber verplaatst van ankergebied B naar A, nu liggen we dichterbij de landingsplaats voor de bijboten. De eerste keer krabte het anker, maar nu ligt de Gabber al weer uren op dezelfde plaats, eindelijk is het anker dus goed ingegraven. Hieronder nog een serie fotos´s die we van de bemanning van de Kakaboroo kregen. De foto's zijn genomen op zo'n 20 Nm voor de invaart van het Spaanse water. Op dat moment zaten we ook met een grote tanker voor ons die onze koers zou gaan kruisen. Via de AIS konden we zijn naam achterhalen en hem vervolgens eenvoudig oproepen om te vragen of ie ons gezien had. "No problem, I have seen you at 2,7 Nm". Toch maar even doorgevraagd naar wat de tanker van plan was, "I will stop engines and start drifting" (ik stop de motoren en ga wat drijven). Een wonderlijk antwoord, maar wel handig voor ons, we konden onze koers behouden. Onderweg hadden we al meer tankers gezien die voor anker leken te liggen maar dat kon niet in 2000 meter diep water, ze waren dus gewoon aan het drijven.

.

052=100614==13:00UTC=Positie:12=04,7N==068=51,4E==Spaanse=water=Curacao======

Terwijl in Nederland het vaarseizoen nog maar net begonnen is hebben wij onze laatste zeiltocht gemaakt voor het Caribische seizoen 2013-2014. Op het log zijn weer 35Nm bijgeschreven en we hebben daarmee in totaal "slechts" 911Nm gevaren dit jaar. Wel hebben we een record aantal stempels in ons paspoort gekregen door bezoek aan alle eiland-landjes in de oostelijke carieb. Ook passeerden we de 10.000 Nm op het log van de GPS sinds ons vertrek 4 jaar geleden en naderen we het tweede lustrum van ons leventje aan boord van de Gabber. De tocht van Bonaire naar Curacao ging met een stevige (6-7Bft) wind in de rug. Eenmaal uit de beschutting van Bonaire namen de golven toe. De ingang van het Spaanse water ligt matig beschut, invaren ging redelijk, maar uitvaren zou niet eenvoudig zijn voor ons met deze wind en golven. De stuurboordszijde ligt dan aan lager wal, er staat een flinke deining en de wind zit in een ongunstige hoek. Voorlopig blijven we in het Spaanse water, pas in september gaan we weer naar buiten. In die maand is de wind minder en zijn er zelfs windstille dagen is de verwachting. Inmiddels hebben we Willemstad bezocht voor de nodige bezoekjes aan douane en immigratie. Het is hier een stuk levendiger dan op het dorpse Bonaire. Ook rondom het Spaanse water is het een drukte, het lijkt Loosdrecht of Vinkeveen wel. Veel luxe woningen, motorjachten en haventjes. In het ankergebied nemen een flink aantal verlaten jachten ruimte in terwijl ze niet of nauwelijks gebruikt worden. De kleine gemeenschap van zeilers die hier al jaren is blijven hangen is bron van informatie en hebben kleine zaakjes lopen zoals internet verkoop, water levering aan boten of motor reparatie.

.

051=070614==13:00UTC=Positie:12=09,3N==068=16,8E==Kralendijk= Bonaire======

Onze laatste nacht op Bonaire komt er aan. Vanmiddag zijn we bij douane en immigratie langs geweest voor de nodige stempels en papieren, morgenochtend gooien we de touwen los van de mooring en zetten we koers naar Curacao. Samen met de bemanningen van de Blues, A Capella en de Lizzy hebben we een gezellige tijd gehad in Bonaire. Op woensdagavond naar de hamburger annex dive-masters avond in de marina, het busje naar AH voor boodschappen, een barbeque op Donkey beach en een tweetal duiken achter de boten. En sinds gisteren is ook de Kostat aangekomen op Bonaire, de Nederlandse zeilersgemeenschap groeit gestaag in aantal. Tussendoor hebben we huisjes bekeken, met en zonder makelaar. Het ziet er allemaal mooi uit hier, altijd goed weer, helder water om te duiken, veel toeristen uit Amerika, Europa en Zuid-Amerika. We zijn er nog niet uit maar hebben de markt, en gelijktijdig Bonaire, alvast verkend. Voor het eerst hebben we te maken met een gevulde agenda in de vier jaar dat we onderweg zijn. Volgende week vliegt Ernie naar huis om moeders gezelschap te houden terwijl Pa met zoon Mark een zeiltocht op de stad Amsterdam maakt van Ibiza naar Harlingen. Erik blijft op Curacao en krijgt gezelschap van zijn familie. Als Ernie weer retour Curacao komt is haar broer Jan-Willem er met familie voor een drie weekse vakantie. Daarna vliegen wij voor 7 weken richting Cusco in Peru naar Maarten en Marsha van de Vidavagabunda. Half september komen we terug van vakantie en zetten koers naar Bonaire om onze winterburen uit de haven in Eembrugge, Joop en Ria, op te halen voor een vaartochtje naar Curacao. Een volle agenda met weerzien van familie en vrienden, we kijken er naar uit.

   
   

.

050=020614==13:00UTC=Positie:12=09,3N==068=16,8E==Kralendijk= Bonaire======

Al weer bijna een week liggen we achter een mooring bij Kralendijk op Bonaire. Met Peter hebben we een leuk weerzien gehad, veel tips en een rondrit over het eiland. Erik kende Peter van "het Fort", het clubhuis van de Utrechtse zendamateurs. Jaren geleden (2004) spraken we toen over de plannen voor de toekomst. Peter zou naar Bonaire verhuizen en wij zouden gaan zeilen. Het is er dus allemaal van gekomen, die mooie toekomstplannen die we hadden. Bezoekende familie van de Blues heeft onze gerepareerde SSB zender meegenomen en Erik heeft hem gelijk ingebouwd. Hij werkt weer helemaal en de eerste verbindingen zijn al weer gemaakt. Verder doen we het rustig aan hier in Bonaire. Zaterdag's zijn we met het busje naar de AH (van Tweel heet ie hier) geweest en hebben onze ogen uitgekeken. Aan ruimte geen gebrek op Bonaire dus geen nauwe paden tussen de rekken vol met kruidenierswaren. En wat een keuze was er weer. We gingen ons te buiten aan bekende Nederlandse lekkernijen, alsof we na maanden weer in Nederland kwamen. Kroket, patat, sauzijsebroodje, appelmoes, spare-ribs, volkoren ontbijtkoek, kokosmacronen, drop, yoghurt, appels en eindelijk weer eens lekkere sinaasappels. Na een slechte nachtrust van te veel snoepen hebben we maar besloten dat we het weer vertrouwd rustig aan moeten doen. Onze mooring ligt op 6 meter in de smalle ondiepere zandstrook die langs de Kralendijk loopt, achter onze boot gaat er een helling naar beneden die begroeid is met koraal en grote sponzen. In het ondiepere water is het prima snorkelen, met veel kleurijke vissen in kraakhelder water.

.